بررسی خصوصیات مکانیکی و ویژگی های شکست بتن ژئوپلیمری مسلح شده به الیاف بازیافتی

بتن ژئوپلیمری به عنوان جایگزینی پایدار برای سیمان، با استفاده از فعال سازی پوزولان ها تولید می شود. این نوع بتن از مزایای زیست محیطی بسیاری، از جمله کاهش انتشار CO۲، برخوردار است. با این حال، بتن ژئوپلیمری دارای معایبی همچون ضعف در مقاومت خمشی، می باشد. افزودن الیاف می تواند تردشکنی و شکل پذیری آن را از طریق پل زنی ترک ها و افزایش تغییرشکل بهبود بخشد. در این پژوهش، شش طرح اختلاط با استفاده از محلول سدیم هیدروکسید ۸، ۱۰ و ۱۲ مولار برای فعال سازی پوزولان طراحی شد. به منظور بهبود خواص مکانیکی، از الیاف نخ تایر بازیافتی استفاده گردید. نمونه ها تحت سه دمای عمل آوری محیط، ۶۰ و ۱۰۰ درجه سانتی گراد عمل آوری شده و مقاومت فشاری، خمشی، انرژی شکست و مدول الاستیسیته آن ها اندازه گیری شد. نتایج نشان داد افزایش غلظت محلول سدیم هیدروکسید موجب کاهش ۷ تا ۳۲ درصدی مقاومت فشاری، خمشی و مدول الاستیسیته می شود و محلول ۸ مولار بهترین عملکرد را داشت. استفاده از الیاف نخ تایر بازیافتی در مقدار ۱ درصد، مقاومت فشاری و مدول الاستیسیته را ۹ تا ۵۰ درصد نسبت مقدار ۲ درصد افزایش داد، در حالی که نمونه های حاوی ۲ درصد الیاف مقاومت خمشی و انرژی شکست را ۲ تا ۶ درصد بهبود بخشید که بیانگر بهبود چقرمگی بوده است. عمل آوری در دماهای ۶۰ و ۱۰۰ درجه سانتی گراد روند رشد مقاومت را ظرف ۷۲ ساعت به میزان ۸۸ تا ۹۵ درصد تسریع بخشیدند. نتایج حاصل نشان می دهد که بتن ژئوپلیمری قابلیت جایگزینی بتن معمولی را داشته و الیاف نخ تایر بازیافتی عملکرد آن را بهبود بخشیده است.

کلیدواژه ها:

بتن ژئوپلیمری ، دمای عمل آوری ، انرژی شکست ، خصوصیات مکانیکی