تغییرات معیشتی و راهبردهای سازگاری ناشی از تغییرات اقلیمی در میان جامعه بومی اورائون در شمال بنگلادش

جوامع بومی با دگرگونی های چشمگیری در شیوه های سنتی زندگی خود مواجه شده اند؛ دگرگونی هایی که آنان را در مقایسه با جمعیت های غیربومی، از نظر اجتماعی، اقتصادی و محیط زیستی آسیب پذیرتر ساخته است. باوجوداین، تغییرات معیشتی و راهبردهای سازگاری ناشی از تغییرات اقلیمی در میان جوامع بومی ساکن دشت های بنگلادش، به ویژه در منطقه رانگپور، تاکنون کمتر مطالعه شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تغییرات معیشتی ناشی از تغییرات اقلیمی و راهبردهای سازگاری جامعه بومی اورائون، بر تاثیرات تغییرات اقلیمی و نظام های معیشتی و راهبردهای بقا در این جامعه تمرکز دارد. این پژوهش با بهره گیری از طرح پژوهشی کیفی اکتشافی انجام شده است. بدین منظور، ۱۵ مصاحبه عمیق با اعضای جامعه بومی اورائون، بالای ۳۰ سال، صورت گرفت. داده ها با استفاده از چارچوب شش مرحله ای تحلیل مضمون براون و کلارک (۲۰۰۶) به طور مضمون محور تحلیل شد. یافته ها نشان می دهد که تغییرات اقلیمی دسترسی به منابع آبزی، منابع جنگلی و گیاهان دارویی را کاهش داده است؛ در نتیجه، تنوع غذایی، فرصت های درآمدزایی و نیز تداوم شیوه های سنتی درمانگری کاهش یافته است. اعضای جامعه بومی اورائون برای مقابله با این پیامدها، راهبردهای سازگاری متعددی را اتخاذ کرده اند؛ ازجمله گذار به شیوه های نوین کشاورزی، افزایش مشارکت زنان در فعالیت های اقتصادی خرد، تغییر الگوهای دامداری، اتکای بیشتر به نظام های نوین مراقبت های بهداشتی و درمانی، و مهاجرت گزینشی معیشتی به مناطق شهری. این اقدام ها، از یک سو بیانگر ظرفیت سازگاری این جامعه و از سوی دیگر، نشان دهنده افزایش آسیب پذیری اجتماعی و اقتصادی آن است. یافته های این پژوهش بر اهمیت اتخاذ تدابیر سازگاری حساس به اقتضاهای فرهنگی و مبتنی بر ابتکارات محلی تاکید دارد؛ تدابیری که از طریق تقویت خدمات بوم سازگانی، ارتقای معیشت های پایدار، حفظ دانش و فرهنگ بومی و اجرای برنامه ریزی های پاسخگو به ملاحظات جنسیتی، بتوان تاب آوری جوامع بومی بنگلادش را افزایش داد.

کلیدواژه ها:

آسیب پذیری اجتماعی و اقتصادی ، تغییرات اقلیمی ، جامعه بومی اورائون ، راهبردهای سازگاری