اعتماد و اقدام های اقلیمی در نظام بانکداری: شواهدی از ۳۴۰ بانک در ۳۳ کشور

در این پژوهش، رابطه میان اعتماد تعمیم یافته و اقدام های بانک ها در کاهش آثار تغییرات اقلیمی، همچنین ساختارهای سازمانی مرتبط با آن بررسی شده است. با بهره گیری از مجموعه داده ای منحصربه فرد مشتمل بر داده های پیمایشی ۳۴۰ بانک در ۳۳ کشور، نشان می دهیم که اعتماد تعمیم یافته با اقدام های اقلیمی بانک ها در ابعاد گوناگون،رابطه ای مثبت دارد. راهبرد تجربی در این پژوهش، برای متغیرهای دودویی مرتبط با پیامدهای اقلیمی از مدل های پروبیت و برای متغیرهای پیوسته از روش برآورد حداقل مربعات معمولی (OLS: ordinary least squares) استفاده شد. همچنین، به منظور کنترل ناهمگنی مشاهده نشده میان کشورها و هم بستگی درون کشوری، آثار ثابت کشورهای و خطاهای استاندارد مقاوم خوشه بندی شده در برآورد لحاظ شد. نتایج نشان داد در بانک های مستقر در مناطق با سطح اعتماد بالا، در مقایسه با بانک های مناطق کم اعتماد، با احتمال بیشتری سیاست های صریح اقلیمی به تصویب می رسد، تحلیل های کمی خطرهای اقلیمی به کار گرفته می شود و اعطای تسهیلات با هدف ارتقای بهره وری انرژی به طور چشمگیری زودتر آغاز می شود. رابطه مستحکم تر میان اعتماد و اقدام های اقلیمی، پیامدهای مهمی برای درک تعیین کننده های اجتماعی رفتار محیط زیستی بنگاه ها در پی دارد. ازآنجاکه تغییرات اقلیمی مسئله ای جهانی و اقدامی جمعی است، مقابله با آن مستلزم هماهنگی فراتر از مرزهای ملی، تعهد بلندمدت و همکاری میان ذی نفعان گوناگون است. فوریت و اهمیت تغییرات اقلیمی از منظر سیاست گذاری، به ویژه در مقایسه با اعتماد اجتماعی، مسئله ای حساس به شمار می رود، زیرا اعتماد، همکاری و هماهنگی لازم برای رویارویی با این چالش جهانی تسهیل می شود.

کلیدواژه ها:

اعتماد تعمیم یافته ، اعطای تسهیلات مالی پایدار ، اقدام های کاهش آثار تغییرات اقلیمی ، رفتار محیط زیستی بنگاه ها