پیش بینی همجوشی شناختی بر اساس تصور از خدا و ذهن آگاهی: نقش میانجی خودکارآمدی مقابله ای

هدف پژوهش حاضر تعیین نقش تصور از خدا و ذهن آگاهی با نقش میانجی گری خودکارآمدی مقابله ای در پیش بینی همجوشی شناختی بود. روش پژوهش در این مطالعه از نوع همبستگی و با استفاده از مدل معادلات ساختاری بود. جامعه مورد مطالعه شامل کلیه افراد بالای ۱۸ سال در سال ۱۴۰۴ بود و نمونه پژوهش شامل ۲۱۶ نفر با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه تصور از خدا بر اساس اسمای الهی، مقیاس ذهن آگاهی، مقیاس خودکارآمدی مقابله ای و پرسشنامه همجوشی شناختی مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافته ها نشان داد تصور از خدا با خودکارآمدی مقابله ای و ذهن آگاهی با خودکارآمدی مقابله ای دارای همبستگی مثبت و متغیرهای خودکارآمدی مقابله ای، ذهن آگاهی و تصور از خدا با متغیر همجوشی شناختی همگی دارای همبستگی منفی و معنادار بودند. در مدل مفهومی، تمام روابط رگرسیونی معنادار و تحلیل مسیرهای مستقیم ذهن آگاهی به خودکارآمدی مقابله ای، ذهن آگاهی به همجوشی شناختی، تصور از خدا به خودکارآمدی مقابله ای و خودکارآمدی مقابله ای به همجوشی شناختی معنادار بوده و تحلیل مسیر مستقیم تصور از خدا به همجوشی شناختی معنادار به دست نیامد. بر اساس آزمون بوت استرپ، میانجی گری خودکارآمدی مقابله ای تایید شد و نتایج نشان داد که ذهن آگاهی و تصور از خدا با در نظر گرفتن سازه خودکارآمدی مقابله ای در نقش میانجی، به طور مطلوبی قادر به پیش بینی همجوشی شناختی بودند.

کلیدواژه ها:

تصور از خدا ، خودکارآمدی مقابلهای ، ذهنآگاهی ، همجوشی شناختی