مدل یابی معنا در زندگی بر اساس دین داری و خودکارآمدی با نقش میانجی ارزش های اجتماعی در نوجوانان دختر

تمایل برای جست وجو و یافتن معنا در زندگی یکی از تمایلات اساسی انسان است؛ هرچند که در روش به دست آوردن آن تفاوت هایی وجود دارد. پژوهش حاضر با هدف مدل یابی معنا در زندگی بر اساس دین داری و خودکارآمدی با نقش میانجی ارزش های اجتماعی انجام گرفت. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و به شیوه معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل نوجوانان دختر ۱۵ - ۱۸ سال در دوره دوم متوسطه شهر ایلام به تعداد ۴۴۷۶ نفر بودند. برای برآورد حجم نمونه از جدول کرجسی و مورگان حداقل نمونه مجاز، یعنی ۳۸۴ نفر تعیین گردید که این تعداد نمونه به شیوه نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری داده ها شامل پرسشنامه های معناداری زندگی، خودکارآمدی عمومی، دین داری و ارزش های اجتماعی بود. برای تحلیل داده ها نیز از ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل مسیر و مدل معادلات ساختاری به کمک نرمافزارهای SPSS و AMOS استفاده شد. یافتهها نشان داد که مدل علی پیشبینی معنا در زندگی بر اساس دینداری و خودکارآمدی با میانجی گری ارزشهای اجتماعی از برازش مطلوبی برخوردار بوده و ارزشهای اجتماعی میتواند در رابطه بین دینداری و خودکارآمدی با معناداری زندگی نقش میانجی را داشته باشد. همچنین رابطه خودکارآمدی، دین داری و ارزش های اجتماعی با معنا در زندگی معنادار بود و با فراهم نمودن زمینه های تربیت دینی و تقویت احساس خودکارآمدی در نوجوانان دختر می توان به معناداری زندگی در آنان کمک کرد.

کلیدواژه ها:

معنا در زندگی ، دین داری ، خودکارآمدی ، ارزش های اجتماعی