تحلیل پیکره بندی فضایی حمام های ناهمگون قاجاری: مطالعه تطبیقی ۲۰ حمام با تاکید بر حمام نوبر تبریز

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 35

فایل این مقاله در 26 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_HAE-3-2_006

تاریخ نمایه سازی: 22 مهر 1405

چکیده مقاله:

حمام های تاریخی ایران علیرغم تنوع منطقه ای، از الگوی فضایی نسبتا پایدار و توالی فضایی مشخصی پیروی می کنند. بااین حال، نمونه هایی ناهمگون در این الگو وجود دارند که می توانند بینش های تازه ای درباره انعطاف پذیری سازمان فضایی در معماری سنتی ایران ارائه دهند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل الگوی فضایی حمام نوبر تبریز به عنوان نمونه ای ناهمگون با سه میان در، در مقایسه با ۱۹ حمام قاجاری انجام شده است. پرسش اصلی پژوهش این است که خروج از توالی فضایی غالب، چگونه در شاخص های تحلیل گراف دیداری (VGA) و گراف توجیهی بازتاب می یابد. پژوهش از روش ترکیبی شامل تحلیل پلان، تحلیل گراف دیداری با نرم افزار Depthmap و تحلیل گراف توجیهی با نرم افزار AGraph بهره گرفته است. داده های ۲۰ حمام (شامل ۵ نمونه ناهمگون و ۱۵ نمونه همگون) با استفاده از آزمون های ناپارامتری آزمون های ویلکاکسون، همبستگی اسپیرمن، t-test و رگرسیون خطی در R تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که حمام نوبر از نظر شاخص هم پیوندی بصری (Visual Integration) به طور معناداری داده پرت است (مقدار ۱۱/۳ در برابر حد بالایی ۸۷/۱۰ در نمونه های همگون)، که بیانگر یکپارچگی بصری استثنائی این فضا نسبت به سایر حمام هاست. در مقابل، در تحلیل گراف توجیهی، علی رغم برتری معنادار نسبت به میانگین کل (۰۲۱۵/۰=p)، این حمام در رتبه ای میانی قرار می گیرد که نشان دهنده یکپارچگی فضایی معمولی تر است. این تناقض آشکار میان دو شاخص، به عنوان «معماری دوگانه(Dual Architecture)» نام گذاری شده و یافته محوری پژوهش محسوب می شود. همچنین، تحلیل همبستگی نشان داد که تعداد میان درها با هم پیوندی بصری رابطه مثبت و معنادار دارد(۴۸۱/۰ρ=، ۰۳۲/=۰p)، اما دسترسی مستقیم از ورودی به میان در تاثیر معناداری بر یکپارچگی بصری ندارد. این یافته موید آن است که صرفا کمیت دسترسی ها نیست، بلکه چگونگی توزیع و جایگیری آن ها در سازمان فضایی است که بر ادراک بصری اثر می گذارد. در نهایت، پژوهش حاضر با آشکارسازی مفهوم معماری دوگانه، نشان می دهد که اتکا بر یک روش تحلیلی برای درک کامل سازمان فضایی بناهای تاریخی کافی نبوده و استفاده ترکیبی از روش های چیدمان برای کشف لایه های پنهان معماری ضروری است. این دستاورد می تواند به بازنگری در مبانی گونه شناسی حمام های ایران، مستندسازی نمونه های نادر و نیز به کارگیری رویکردهای انسان محور در طراحی فضاهای عمومی معاصر کمک شایانی کند.

نویسندگان

محسن طبسی

دانشیار، گروه معماری، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران.

وحید وحدت فریمانی

گروه معماری، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران

حسن رضائی

استادیار گروه معماری، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران

محمدعلی علیزاده

گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران