بررسی حساسیت اخلاقی پزشکان نسبت به سوءرفتار همکاران در شهر همدان

سابقه و هدف: حساسیت اخلاقی اولین قدم در جهت عملکرد اخلاقی رشته پزشکی است. در این راستا مطالعه حاضر با هدف تعیین حساسیت اخلاقی پزشکان به سوءرفتار همکاران و عکسالعمل آنان انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی بهروش نمونهگیری در دسترس، تعداد ۵۵۰ نفر از پزشکان عمومی، دستیاران و متخصصان پزشکی مراکز درمانی خصوصی و دولتی شهر همدان در سال ۱۴۰۳ انتخاب شدند. شرکتکنندگان ازنظر حساسیت اخلاقی پزشکان به سوءرفتار همکاران و عکسالعمل آنان با پرسشنامه ارزیابی حساسیت اخلاقی مورد بررسی قرار گرفتند. در تحلیل واریانس یکطرفه جهت بررسی سن با حساسیت اخلاقی ۰.۰۰۱ P<و تجربه کار ۰.۰۰۵ P< بوده و طبق آزمون فیشر حساسیت اخلاقی با محل کار ۰.۰۱۶

پزشکان با تخصص، وضعیت تاهل و رشته شغلی ارتباط معنیدار مشاهده نشد. همچنین حساسیت اخلاقی با جنسیت، سن و تجربه کاری ارتباط معنیداری داشت. نتیجه گیری: اکثر پزشکان شرکت کننده نسبت به سوءرفتار همکاران حساسیت زیاد تا متوسط داشتند و عکس العمل غالب آنان صحبت با همکار بود. حساسیت اخلاقی پزشکان زن نسبت به مردان بیشتر بود و افزایش سن و تجربه نیز با افزایش حساسیت اخلاقی پزشکان همراه بود. در مطب شخصی حساسیت اخلاقی بیشتر بود.

کلیدواژه ها:

Behavior ، Medical ethics ، Physicians ، اخلاق پزشکی ، پزشکان ، رفتار