گزارش موردی از سوختگی شیمیایی صورت به دنبال مصرف خودسرانه محلول تری کلرواستیک اسید ۸۰ درصد و نحوه مدیریت آن
محل انتشار: مجله پزشکی بالینی ابن سینا، دوره: 33، شماره: 2
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 52
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_SJH-33-2_008
تاریخ نمایه سازی: 22 مهر 1405
چکیده مقاله:
سابقه: تری کلرواستیک اسید ( TCA;Trichloroacetic Acid) یکی از روش های شیمیایی برای لایه برداری و درمان برخی ضایعات پوستی ازجمله اسکار ناشی از آکنه است. اگرچه عوارض TCA نادر است، اما استفاده نادرست می تواند منجر به آسیب های جدی شود. این مقاله به معرفی یک مورد سوختگی شیمیایی صورت ناشی از استفاده خودسرانه TCA ۸۰% برای درمان اسکار آکنه می پردازد.
معرفی بیمار: مطالعه حاضر، دختری ۲۰ساله با پوست فیتزپاتریک فوتو تایپ IV، مبتلا به اسکار آکنه و کاندید درمان به روش TCA CROSS را توصیف میکند که به صورت خودسرانه جهت درمان اسکار آکنه در منزل، از محلول تری کلرواستیک اسید ۸۰% به صورت موضعی استفاده کرده بود. او به دنبال دستیابی به نتایج سریعتر و چشمگیرتر بود. بیمار با علائم تشکیل frost و سوزش شدید ناشی از سوختگی شیمیایی به پزشک متخصص پوست مراجعه میکند و تحت درمان با پردنیزولون خوراکی، لوسیون بتامتازون، پماد آلفا، پماد زینک اکساید قرار میگیرد. در ادامه، پس از یک هفته کرم کلیگمن (kligman) شب ها طی دوره درمان به همراه ضدآفتاب استفاده شد. پس از هفته اول درمان، تزریق PRP (Platelet-rich plasma) شروع شد و به مدت ۴ هفته (هر هفته یک نوبت) ادامه داشت. بعد از اتمام PRP، در هفته ششم پانسمان PRF (Platelet-rich fibrin) شد و هفته بعد PRF تزریق شد و مجدد هفته بعد پانسمان PRF شد.
نتیجه گیری: این گزارش، به همراه شواهد مشابه از مطالعات دیگر، به وضوح عوارض بالقوه خطرناک و گاهی غیرقابل جبران استفاده خودسرانه از محلول های لایه بردار قوی مانند TCA با غلظت های بالا (۸۰-۵۰%) را نمایان می سازد. مدیریت موفق این سوختگی شیمیایی پیچیده ازطریق یک پروتکل ترکیبی و مرحله ای شامل کنترل فاز حاد التهاب و پیشگیری از عفونت، هدف گیری فعال هایپرپیگمانتاسیون پس از التهاب، و به کارگیری زودهنگام و متوالی درمان های بازسازی کننده بیولوژیک و پیشرفته مبتنی بر پلاکت (PRP و PRF) امکان دستیابی به بهبودی بالینی قابل قبول و بازسازی بافت را فراهم آورد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمد جمشیدی
Department of Dermatology, School of Medicine, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran
فاطمه جودی
Department of Dermatology, School of Medicine, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :