سابقه و هدف: درد و
اضطراب از شایع ترین علائم
شیمی درمانی است. این علائم کیفیت زندگی و همکاری درمانی کودکان را تحت تاثیر قرار می دهند. روش های دارویی و مداخلات غیردارویی می توانند در
مدیریت درد و
اضطراب این بیماران و مخصوصا اطفال موثر باشند. در این میان،
واقعیت مجازی به عنوان نوعی ابزار غیردارویی نوآورانه، با ایجاد محیط های تعاملی، حواس کودکان را از درد و
اضطراب منحرف می کند. این مرور نظام مند اثربخشی ترکیب
واقعیت مجازی را با دیگر روش های درمانی برای
مدیریت درد و
اضطراب در کودکان مبتلا به سرطان در طول
شیمی درمانی بررسی می کند.
مواد و روش ها: در این مطالعه مرور نظامند، تمامی مطالعات مداخله ای منتشرشده بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ در پایگاه های انگلیسی زبان (کتابخانه کاکرین، PubMed، CINAHL، PROSPERO، Scopus، Web of Science، Elsevier، Ovid. DOAJ) و پایگاه های فارسی زبان شامل اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی (SID)، اطلاعات نشریات کشور (Mag Iran)، سامانه دانش گستر برکت (Iran Medex) و پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (Iran Doc) با استفاده از کلمات کلیدی مانند «واقعیت مجازی»، «سرطان»، «کودکان»، «شیمی درمانی»، «درد» و «اضطراب» بررسی شدند. پس از حذف موارد تکراری و غیرمرتبط، کیفیت مطالعات با استفاده از راهنمای JADAD، مقیاس Bias of Risk و چک لیست Consort سنجیده شد.
یافته ها: در مجموع، ۹۳۳ مقاله شناسایی شدند که پس از حذف ۷۸۳ مقاله تکراری، عنوان و چکیده ۱۵۰ مقاله بررسی شدند. ۱۰۱ مقاله به علت غیرمرتبط بودن حذف شدند. از این میان، ۴۹ مقاله به مرحله بررسی متن کامل رسیدند که ۱۸ مقاله به علت مرور نظام مندبودن، ۱۷ مقاله به علت نداشتن دسترسی کامل و ۷ مقاله به علت نداشتن گزارش کافی حذف و در نهایت، ۷ مقاله وارد مطالعه شدند. این یافته ها نشان داد
واقعیت مجازی می تواند در ترکیب با روش های درمانی در کاهش درد و
اضطراب کودکان تحت
شیمی درمانی موثر باشد.
نتیجه گیری: ترکیب
واقعیت مجازی با دیگر روش های درمانی، رویکردی موثر و ایمن برای کاهش درد و
اضطراب در کودکان مبتلا به سرطان در طول
شیمی درمانی است. این روش نه تنها اثربخشی مداخلات منفرد را تقویت می کند، بلکه مکمل درمانی کم عارضه برای درمان های دارویی است. بااین حال، ناهمگنی در طراحی مطالعات و مداخلات، نیاز به تحقیقات بیشتر برای استانداردسازی پروتکل های ترکیبی را نشان می دهد. مراقبان سلامت می توانند از این رویکرد به عنوان بخشی از راهبرد های چندجانبه برای بهبود نتایج درمانی در این بیماران استفاده کنند.