بررسی وضعیت شادکامی دانش آموزان مقطع متوسطه ایران: یک مرور نظام مند

سابقه و هدف: شادکامی به عنوان عاملی تعیین کننده در بهزیستی روان شناختی و عملکرد تحصیلی، نیازمند بررسی های دوره ای در جامعه دانش آموزی است. این مرور نظام مند با هدف تعیین وضعیت کلی شادکامی در دانش آموزان مقطع متوسطه ایران انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه یک مرور نظام مند مطابق با دستورالعمل PRISMA بود که در آن، متون منتشرشده در پایگاه های اطلاعاتی بین المللیScopus ، Web of Science،PsycInfo ، PubMed، پایگاه های داخلی Magiran و SID و موتور جست وجوی google scholar تا آپریل ۲۰۲۴ جست وجو شدند. پس از غربالگری، چهل مطالعه شامل داده های ۱۵۷۷۶ دانش آموز واجد شرایط وارد تحلیل نهایی شدند. غربالگری با نرم افزار EndNote X۹ و کیفیت مطالعات با ابزار Hoy و مقیاس نیوکاسل  اتاوا (NOS: Newcastle-Ottawa Scale) ارزیابی شد. معیارهای ورود شامل مطالعات مقطعی و طولی، گروه هدف دانش آموزان دختر و پسر مقطع متوسطه اول و دوم، استفاده از ابزار معتبر، روش نمونه گیری تصادفی و بیان صریح میانگین نمره شادکامی در مطالعه بود. معیارهای خروج شامل مطالعات مداخله ای، کیفی، پایان نامه ها، مرور نظام مند و متاآنالیز و نامه به سردبیر و کتاب ها بود. یافته ها: تحلیل داده های کمی نشان داد که میانگین کلی نمرات شادکامی در سطح متوسط قرار دارد. بااین حال، تحلیل های زیرگروهی، ناهمگونی های مهمی را آشکار کرد؛ کاهش معناداری در میانگین نمرات شادکامی با عبور دانش آموزان از مقطع متوسطه اول به دوم مشاهده شد. علاوه بر این، تفاوت های آماری معناداری بین دختران و پسران در سطح شادکامی گزارش شد. نتیجه گیری: وضعیت کلی شادکامی دانش آموزان متوسطه ایران مطلوب است، اما تفاوت های جنسیتی و سنی در وضعیت شادمانی مشاهده شد. بنابراین، ممکن است توسعه برنامه های حمایتی، ازجمله مداخلات آموزشی در سطح مدارس و خانواده ها، مفید باشد.

کلیدواژه ها:

Happiness ، Iran ، Students ، Systematic Review ، شادکامی ، دانش آموزان ، مرور نظام مند ، ایران