چرخه امید و ناامیدی: تجربیات نوسانی افکار خودکشی در میان دانشجویان طی یک نیم سال تحصیلی در طول تشدید تنش های ایران و آمریکا

هدف:پژوهش حاضر به واکاوی چرخه امید و ناامیدی: تجربیات نوسانی افکار خودکشی در میان دانشجویان طی یک نیم سال تحصیلی در طول تشدید تنش های ایران و آمریکا می پردازد. هدف این مطالعه، فهم ماهیت پویا و زمینه مند این افکار در پیوند با فشارهای فردی، ساختار دانشگاهی و بحران های اجتماعی بوده است. روش: این پژوهش با بهره گیری از رویکرد پدیدارشناسی توصیفی و مبتنی بر الگوی هفت مرحله ای کولایزی، داده های حاصل از مصاحبه های عمیق و نیمه ساختاریافته با یازده دانشجو را تحلیل کرد. یافته ها:یافته ها در قالب هفت مضمون اصلی صورت بندی شد: فروپاشی حس امنیت، انباشت فشار روانی، چرخه نوسانی امید و ناامیدی، افکار خودکشی به مثابه زبان درماندگی، بحران سیاسی به عنوان تقویت کننده کیفی پریشانی، عوامل محافظت کننده و بازاندیشی وجودی. نتایج نشان می دهد که افکار خودکشی در این جمعیت، نه پدیده ای ایستا، بلکه تجربه ای چرخه ای و عمیقا متاثر از برهم کنش فشارهای فردی و تهدیدهای کلان است. نتیجه گیری : این یافته ها ضرورت بازنگری در نظام های غربالگری دانشگاهی و گذار از ارزیابی های مقطعی به سمت رویکردهای زمان مند، بافت حساس و چندسطحی را برجسته می سازد. مداخلات بالینی باید فراتر از نشانه شناسی، بر درک منطق درونی «گیر افتادگی»، پایش موج های خطر و بازسازی معنا در دانشجویان متمرکز باشند

کلیدواژه ها:

Suicidal ideation ، University students ، Phenomenology ، Fluctuation ، Political tensions ، Helplessness. ، افکار خودکشی ، دانشجویان ، پدیدارشناسی ، نوسان ، تنش های سیاسی ، درماندگی.