پیش بینی اندیشه پردازی خودکشی براساس احساس خودارزشمندی، ترس از صمیمیت و پرخاشگری ارتباطی پنهان در زنان دارای تجربه خیانت زناشویی

هدف: این پژوهش با هدف پیشبینی اندیشهپردازی خودکشی براساس احساس خودارزشمندی، ترس از صمیمیت و پرخاشگری ارتباطی پنهان در زنان دارای تجربه خیانت زناشویی انجام شد. روش: پژوهش توصیفی-مقطعی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی زنان متاهل دارای تجربه خیانت زناشویی همسر مراجعه کننده به مراکز مشاوره و روان درمانی در سطح شهر تهران در سال ۱۴۰۲ بود، که از بین آنها با روش نمونهگیری هدفمند تعداد ۱۵۰ نفر انتخاب شد. گردآوری دادهها علاه بر چک لیست اطلاعات جمعیتشناختی با پرسشنامه گرایش به ایدهپردازی خودکشی (بک و همکاران، ۱۹۷۹)، پرسشنامه وابستگیهای ارزش خود (کروکر و همکاران، ۲۰۰۳)، پرسشنامه ترس از صمیمیت (دسکاتنر و ثلن، ۱۹۹۱) و پرسشنامه پرخاشگری ارتباطی پنهان (نلسون و کارول، ۲۰۰۶) انجام شد. تحلیل دادهها با روشهای آمار توصیفی، آزمون ضریب همبستگی و رگرسیون چندگانه با SPSS-v۲۶ انجام شد. یافته ها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که احساس خودارزشمندی با اندیشه پردازی خودکشی در زنان دارای تجربه خیانت زناشویی همبستگی منفی و معنادار (۴۷/۰- = r، ۰۰۵/>۰  P) دارد؛ به این معنا که هر چه احساس خودارزشمندی در این زنان بالاتر باشد، اندیشه پردازی خودکشی در آن ها کاهش می یابد. همچنین، ترس از صمیمیت (۲۱/۰ = r، ۰۰۸/۰>  P) و پرخاشگری ارتباطی پنهان (۴۰/۰ = r، ۰۰۲/۰>  P) با اندیشه پردازی خودکشی رابطه مثبت و معنادار داشتند. تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که متغیرهای پیش بین (احساس خودارزشمندی، ترس از صمیمیت و پرخاشگری ارتباطی پنهان) در مجموع ۳۸ درصد از واریانس اندیشه پردازی خودکشی (ضریب تعیین ۳۸/۰ = R²) را تبیین می کنند که در سطح ۰۰۱/۰ > P معنادار است. بالاترین توان تبیین مربوط به مولفه کناره گیری عاطفی (از ابعاد پرخاشگری ارتباطی پنهان) با ۴۲/۰ = β و پایین ترین توان مربوط به مولفه های تقوا/پرهیزگاری (از ابعاد احساس خودارزشمندی) با ۰۹/۰- = β و خراب کردن وجهه اجتماعی (از ابعاد پرخاشگری ارتباطی پنهان) با ۰۹/۰ = β بوده است. بر این اساس، می توان با ارائه مداخلات و آموزش های به موقع و مناسب در راستای تقویت مهارت ارتباطی بین همسران، کاهش پرخاشگری ارتباطی پنهان (به ویژه کناره گیری عاطفی)، و بهبود حس خودارزشمندی در افراد درگیر با تجربه خیانت همسر، میزان آسیب پذیری روانی-عاطفی و به تبع آن اندیشه پردازی خودکشی را به میزان قابل توجهی کاهش داد.  نتیجه گیری: نتایج نشان داد که میتوان با ارائه مداخلات و آموزشهای به موقع و مناسب در راستای تقویت مهارت ارتباطی بین همسران و بهبود حس خودارزشمندی در افراد درگیر  با تجربه خیانت همسر میزان آسیبپذیری روانی- عاطفی را کاهش بخشید.

کلیدواژه ها:

Suicidal ideation ، feeling of self-worth ، fear of intimacy ، communication aggression ، marital infidelity ، اندیشه پردازی خودکشی ، احساس خودارزشمندی ، ترس از صمیمیت ، پرخاشگری ارتباطی ، خیانت زناشویی