شناسایی و اولویت بندی ریسک های همکاری شرکت های بیمه با اینشورتک ها

هدف: فناوری های پیشرفته در سال های اخیر صنعت مالی به ویژه بیمه را دستخوش دگرگونی های بسیار کرده اند. با این وجود، ارتباط شرکت های بیمه با اینشورتک ها ریسک های خاص خودش را دارد. پژوهش حاضر به دنبال شناسایی و اولویت بندی ریسک های همکاری شرکت های بیمه با اینشورتک ها است. روش شناسی: پژوهش حاضر از دیدگاه جهت گیری، کاربردی بوده و از نگاه روش شناسی به دلیل استفاده از روش های کمی و کیفی دارای ماهیت آمیخته است. جامعه نظری پژوهش، خبرگان صنعت بیمه و فناوری های بیمه ای هستند. نمونه گیری به روش قضاوتی انجام شد و حجم آن برابر با ۱۰ نفر بود. در این پژوهش از ابزار مصاحبه برای استخراج ریسک های پژوهش استفاده شد. در ادامه از دو پرسش نامه خبره سنجی و اولویت سنجی برای غربال و اولویت بندی ریسک ها استفاده شد. پایایی کدهای استخراجی با ضریب توافق دو کدگذار سنجیده شد و مقدار آن برابر با ۸۷/۰ بود که مقدار مطلوبی است. یافته ها: پژوهش حاضر در سه مرحله انجام شد. در گام نخست، ریسک های اصلی و فرعی پژوهش با مصاحبه با خبرگان و روش تحلیل تم استخراج شدند. ۲۸ ریسک در قالب هفت ریسک اصلی طبقه بندی شدند. ریسک های اصلی عبارت بودند از: ریسک های قانونی، ریسک های زیرساختی، ریسک های ساختاری، ریسک های امنیتی، ریسک های مربوط به اعتماد کاربران، ریسک های اقتصادی، و ریسک های مربوط به گسترش محدود فناوری. ریسک های فرعی در مرحله بعد با روش دلفی فازی ارزیابی شدند. ۱۱ ریسک به دلیل داشتن عدد دیفازی مطلوب، برای اولویت بندی نهایی انتخاب شدند. ریسک های منتخب در مرحله بعد با روش کوکوسو ارزیابی نهایی شدند. ریسک های اولویت دار عبارت بودند از: عملکرد ضعیف رگ تک ها، تسلط مدل های سنتی کسب وکار در صنعت مالی، عدم اعتماد بخش های وسیعی از کاربران و مشتریان به فناوری های جدید، و ضعف سیستم ها و پایگاه های اطلاعاتی شرکت های بیمه. نتیجه گیری: پیشنهادهای کاربردی پژوهش بر اساس مهمترین ریسک ها توسعه یافت. پیشنهادهای پژوهش دارای ماهیت پاسخ به ریسک بودند.

کلیدواژه ها:

صنعت بیمه ، شرکت های بیمه ، ریسک ، فناوری مالی ، اینشورتک