بررسی و ارزیابی مشارکت نیروی کار ایران تا سال ۱۴۴۰ با استفاده از رویکرد پویایی شناسی سیستم ها

این پژوهش با هدف تحلیل و پیش بینی نرخ مشارکت نیروی کار در ایران تا افق سال ۱۴۴۰، از روش پویایی های سیستم بهره گرفته است. با در نظر گرفتن اهمیت نرخ مشارکت نیروی کار به عنوان یکی از شاخص های کلیدی بازار کار، عوامل موثر بر آن شامل متغیرهای اجتماعی، اقتصادی و جمعیتی شناسایی گردیده و در قالب یک مدل مفهومی و کمی شبیه سازی شده است. با استفاده از نرم افزار ونسیم، تاثیر متغیرهایی نظیر ساختار سنی جمعیت، میزان سرمایه گذاری، نرخ باروری، وضعیت تاهل و سطح ناامیدی از یافتن شغل، بر نرخ مشارکت نیروی کار در بازه زمانی ۱۳۸۵ تا ۱۴۴۰ مورد بررسی و شبیه سازی قرار گرفته است. نتایج حاصل از شبیه سازی سناریوهای مختلف، نشان دهنده پتانسیل رشد قابل توجه نرخ مشارکت اقتصادی تا ۶۰ درصد و دستیابی به حدود ۳۵ میلیون شاغل در صورت تحقق سناریوی ایده آل است. در مقابل، سناریوی شرایط ناگوار، کاهش نرخ مشارکت به کمتر از ۴۰ درصد و برآورد جمعیت شاغل در حدود ۱۸ میلیون نفر را به تصویر می کشد. یافته های این تحقیق بر ضرورت اتخاذ سیاست گذاری های دقیق و هدفمند در راستای بهره برداری موثر از فرصت های جمعیتی (پنجره جمعیتی)، تقویت سرمایه گذاری، ارتقاء نرخ باروری و کاهش احساس ناامیدی در بازار کار تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

نرخ مشارکت نیروی کار ، بازار کار ، پویایی های سیستم ها ، پنجره جمعیتی ، سیاست گذاری