اثر هم افزایی پلی اولفین الاستومر و نانورس بر خواص پلی اتیلن کم چگالی به عنوان ماده پایه در کاربردهای اسفنج

فرضیه: پلی الفین الاستومر با افزایش حجم آزاد و تحرک زنجیرهای پلیمری، اگرچه باعث بهبود انعطاف پذیری می شود، اما همزمان منجر به کاهش گران روی و استحکام مذاب می شود که می تواند پایداری سلول ها را در فرایند اسفنجی شدن مختل کند. در مقابل، فرض می شود نانورس می تواند با سازوکار هسته زایی مراکز متعددی برای تشکیل سلول ها ایجاد کرده و با ایجاد سد فیزیکی و محدود کردن تحرک زنجیرها، گران روی مذاب را در نواحی بین سطحی افزایش دهد. این پژوهش با هدف توسعه و بهینه سازی فرمو ل بندی پایه پلی اتیلن سبک به عنوان ماده اولیه مناسب برای کاربردهای اسفنجی انجام شده است و تمرکز آن بر طراحی آمیزه مناسب پیش از فرایند تولید اسفنج است. روش ها: برای بررسی اثر هم زمان نانورس و پلی اولفین الاستومر، ابتدا پلی اتیلن سبک با مقادیر مختلف نانورس و پلی الفین الاستومر مخلوط شد. در این راستا، باتوجه به بازه قابل تغییر برای پلی اولفین الاستومر و نانورس بر اساس مقالات، از نرم افزار طراحی آزمون بهره گیری شد. نمونه ها با نسبت های مختلف مواد با استفاده از اکسترودر دو مارییچ باهم مخلوط و در ادامه با استفاده از دستگاه تزریق به شکل دمبلی، شکل دهی شدند. آزمون های شاخص جریان مذاب، گرماسنجی پویشی-تفاضلی و کشش روی آن ها انجام گرفت. سپس با رسم منحنی های سه بعدی با نرم افزار طراحی آزمون، اثر متقابل غلظت پلی اولفین الاستومر و نانورس بر شاخص جریان مذاب، دمای ذوب، مدول و نیروی استحکامی پلی اتیلن سبک بررسی شد.یافته ها: نتایج حاکی از آن است که در دامنه غلظتی بررسی شده، اثر غلظت پلی اولفین الاستومر بر شاخص جریان مذاب پلی اتیلن سبک، مستقل از وجود نانورس بوده است. به طوریکه افزایش پلی اولفین الاستومر در غلظت کم و زیاد نانورس باعث افزایش شاخص جریان مذاب می شود. همچنین پلی اتیلن سبک دارای ۰.۲phr نانورس و ۵phr پلی اولفین الاستومر بیشترین دمای ذوب ( ۱۱۷)، مدول (۱۹.۳MPa ) و نیروی استحکامی کششی (۱۵۱N) را نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

پلی اتیلن سبک ، نانورس ، پلی الفین الاستومر ، اسفنج ، نرم افزار طراحی آزمون