شکستن حریم زندگی در جنگ: تجربه زیسته ساکنان یک مجتمع مسکونی در جنگ دوازده روزه

جنگ ها افزون بر تخریب های کالبدی، لایه های عمیقی از زندگی اجتماعی غیرنظامیان را دگرگون می کنند. یکی از ابعاد کمتر توجه شده، تاثیر خشونت نظامی بر فضای سکونت و حریم زندگی روزمره است. خانه در تجربه انسانی، مکان شکل گیری احساس امنیت، هویت، استمرار زندگی و روابط اجتماعی است. چنین حمله ای تجربه زیسته ساکنان از امنیت، مکان و زندگی روزمره را بنیادین دگرگون می سازد. هدف، بررسی این تجربه در یک مجتمع مسکونی طی جنگ دوازده روزه و تحلیل پیامدهای اجتماعی و معنایی آن برای حریم زندگی و سکونت است. این مطالعه با روش کیفی پدیدارشناسی تفسیری و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۵ ساکن انجام شد. یافته ها نشان می دهد حمله به فضای سکونت غیرنظامیان، صرفا به تخریب فیزیکی محدود نمی شود، بلکه به شکستن حریم زندگی، تضعیف امنیت و دگرگونی معنای خانه می انجامد. این وضعیت با گسست در تداوم زمانی تجربه زندگی و شکل گیری همبستگی تازه ای میان ساکنان همراه است. بر اساس یافته ها، مفهوم «شکستن حریم زندگی» وضعیتی را توصیف می کند که فضای زندگی غیرنظامیان به عرصه خشونت نظامی تبدیل شده و مرز میان فضای امن سکونت و میدان منازعه فرو می ریزد. این یافته ها بر اهمیت توجه به پیامدهای اجتماعی جنگ در فضاهای مسکونی و ضرورت حفاظت از حریم زندگی غیرنظامیان در درگیری های مسلحانه تاکید می کنند.

کلیدواژه ها:

جنگ ، غیرنظامیان ، حریم زندگی ، تجربه زیسته ، امنیت هستی شناختی ، فضای سکونت