بررسی نگرش به فرزندآوری و عوامل موثر بر آن در معلمان شهر کرمانشاه

مقدمه: نگرش به فرزندآوری یکی از عوامل موثر بر رفتارهای باروری است. مطالعه حاضر با هدف تعیین نقش نگرش به باروری و فرزندآوری و عوامل موثر بر آن در معلمان زن شهر کرمانشاه انجام شد. مواد و روش کار: مطالعه مقطعی (توصیفی- تحلیلی) حاضر بر روی ۱۷۱ نفر از معلمان زن متاهل در سنین باروری در شهر کرمانشاه انجام شد. نمونه­ ها به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. داده ها با استفاده از مقیاس نگرش به باروری و فرزندآوری گردآوری شدند و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۴ و روش رگرسیون لجستیک ساده و چندگانه تحلیل شدند. یافته ها: میانگین (انحراف معیار) سن شرکت کنندگان (۷/۵) ۳۹/۸ سال و نمره نگرش به باروری و فرزندآوری (۰/۶) ۳/۴ بود. نتایج رگرسیون لجستیک چندگانه نشان داد که از میان متغیرهای بررسی شده، تنها وضعیت اقتصادی با نگرش به باروری و فرزندآوری ارتباط معنادار دارد؛ به­ طوری­که شانس داشتن نگرش مطلوب به باروری و فرزندآوری در افرادی که وضعیت بد اقتصادی داشتند ۸۳ درصد کمتر از افرادی بود که سطح اقتصادی خوب داشتند. نتیجه گیری: به نظر می رسد وضعیت اقتصادی عامل مهمی در ارتباط با نگرش های مطلوب نسبت به باروری و فرزندآوری در بین معلمان زن باشد. سیاست هایی که موانع اقتصادی فرزندآوری را برطرف می کنند، می توانند به ایجاد محیطی حمایتی برای باروی و فرزندآوری کمک کنند.

کلیدواژه ها:

Attitude ، Fertility ، Childbearing ، Teachers ، Kermanshah ، نگرش ، باروری ، فرزندآوری ، معلمان ، کرمانشاه