شناسایی نقاط اهرمی ارتقای سرمایه اجتماعی با رویکرد تفکر سیستمی، مورد مطالعه دوره ششم شهرداری تهران

این پژوهش با هدف شناسایی نقاط اهرمی ارتقای سرمایه اجتماعی در دوره ششم شهرداری تهران و با اتخاذ رویکرد تفکر سیستمی انجام شده است. داده ها از سه منبع اسناد سیاستی دوره ششم، منابع علمی و مصاحبه با خبرگان گردآوری و با تلفیق چارچوب دوازده گانه نقاط اهرمی و کهن الگوهای سیستمی تحلیل شده اند. یافته ها نشان می دهد که پویایی های سرمایه اجتماعی در این دوره در سه محور حاشیه نشینی و نابرابری فضایی، مشارکت شهروندی و اعتماد عمومی، و شفافیت نهادی و اعتماد به مدیریت شهری قابل تبیین است. تحلیل کهن الگویی، تسلط الگوهای تراژدی مشترکات، راه حل هایی که شکست می خورند، انتقال فشار و موفقیت برای موفق ها را در این محورها آشکار ساخت. بر این اساس، نقاط اهرمی مداخله پذیر در سه سطح قابل تفکیک شناسایی شدند: سطح عملیاتی شامل پارامترها، بافرها و ساختار جریان ها؛ سطح ساختاری شامل تاخیرها، بازخوردها، جریان اطلاعات و قواعد؛ و سطح پارادایمیک شامل اهداف، پارادایم و فراپارادایم. یافته ها نشان می دهد که ارتقای پایدار سرمایه اجتماعی مستلزم جابه جایی کانون مداخله از سطوح پارامتریک و عملیاتی به سطوح قواعد، اهداف و پارادایم است.

کلیدواژه ها:

شهرداری تهران ، سرمایه اجتماعی ، تفکر سیستمی ، نقاط اهرمی سیستمی ، کهن الگوهای سیستمی