تاثیر پرایمینگ بر عملکرد جوانه، ترکیب شیمیایی، قابلیت هضم و جمعیت پروتوزوآی شکمبه ای علوفه هیدروپونیک جو و مقایسه آن با قصیل جو
محل انتشار: فصلنامه پژوهش های علوم دامی، دوره: 36، شماره: 2
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 26
فایل این مقاله در 21 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_ANIMAL-36-2_002
تاریخ نمایه سازی: 22 مهر 1405
چکیده مقاله:
زمینه مطالعاتی: چالش های فزاینده ناشی از تغییرات اقلیمی و خشکسالی های مداوم، نیاز به یافتن راهکارهای نوین و پایدار برای تامین علوفه دام را دوچندان ساخته است. در این میان، سیستم های کشت هیدروپونیک به عنوان گزینه ای کارآمد برای تولید علوفه سبز مطرح شده اند. هدف: ارزیابی تاثیر تیمارهای مختلف پرایمینگ بر صفات جوانه زنی، ترکیب شیمیایی، قابلیت هضم و فراسنجه های تخمیری شکمبه ای علوفه هیدروپونیک جو و مقایسه آن با قصیل جو انجام شد. بذرهای جو پس از ضدعفونی سطحی با محلول هیپوکلریت سدیم ۱ درصد به مدت ۵ دقیقه و شستشو با آب مقطر، تحت تیمارهای پرایمینگ قرار گرفتند. تیمارهای آزمایشی شامل: ۱) شاهد (بذر خشک)، ۲) هیدروپرایمینگ ۱۲ ساعت، ۳) هالوپرایمینگ، نیترات پتاسیم ۱ درصد، ۲۴ ساعت، ۴) اسموپرایمینگ، پلی اتیلن گلایکول ۵/۱۳ درصد، ۱۲ ساعت، ۵) هورموپرایمینگ، اسید سالیسیلیک ppm ۵۰، ۱۲ ساعت، ۶) هورموپرایمینگ، سایتوکنین ppm ۵۰، ۱۲ ساعت و ۷) هورموپرایمینگ، جیبرلین ppm ۵۰، ۲۴ ساعت، بودند. نتایج : نتایج نشان داد که پرایمینگ به طور معنی داری سرعت جوانه زنی و شاخص بنیه بذر را بهبود بخشید (۰۱/۰>P)؛ به ویژه تیمار سایتوکنین بالاترین سرعت جوانه زنی (۶۴/۲۳) و نیترات پتاسیم بالاترین شاخص بنیه بذر (۱/۲۰۸۳۸) را داشت. از نظر ترکیب شیمیایی، تیمار شاهد (عدم پرایمینگ) بالاترین ماده خشک (۳۷/۲۶ درصد) و پروتئین خام (۶۱/۱۹ درصد) را نشان داد، در حالی که پرایمینگ با سایتوکنین و سالیسیلیک اسید به افزایش پتانسیل تولید گاز (حدود ۳۸۷ میلی لیتر بر گرم ماده خشک) و اسیدهای چرب کوتاه زنجیر (حدود ۵۱/۱ میلی مول) منجر شد. قابلیت هضم ماده خشک و آلی علوفه هیدروپونیک شاهد و آب مقطر (به ترتیب ۲/۷۸ درصد و ۰۱/۷۹ درصد برای قابلیت هضم ماده خشک و آلی برای تیمارشاهد) به طور معنی داری بالاتر از سایر تیمارها و قصیل جو (۵۳/۵۵ درصد) بود. پرایمینگ به طور کلی جمعیت کل پروتوزوآی شکمبه ای را در مقایسه با تیمار شاهد (حدود ۱۰۵ ×۳۲۳ سلول بر میلی لیتر) کاهش داد. نتیجه گیری کلی: در مجموع، نتایج نشان داد که پرایمینگ می تواند برخی از جنبه های جوانه زنی و ویژگی های تغذیه ای علوفه هیدروپونیک جو را تحت تاثیر قرار دهد، اما باید با دقت ارزیابی شود تا اثرات مطلوب بر ترکیب شیمیایی و فراسنجه های شکمبه ای حاصل شود. همچنین، علوفه هیدروپونیک جو، صرف نظر از تیمار پرایمینگ، در بسیاری از جنبه های تغذیه ای نسبت به قصیل جو برتری دارد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
جواد بیات کوهسار
گروه علوم دامی دانشگاه گنبد کاووس
منیره بهلکه
دانش آموخته کارشناسی ارشد
فرزاد قنبری
گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه گنبد
آشورمحمد قره باش
گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه گنبد
علی راحمی
گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه گنبد
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :