اثر قدرت چانه زنی شرکت ها بر رابطه محدودیت مالی و سرعت تعدیل موجودی کالا

برنامه ریزی و کنترل موجودی کالا از فعالیت های مهم زنجیره تامین و سیستم های لجستیک برای تصمیم گیری های آتی مدیران است، از آنجا که موجودی کالا بخش قابل توجهی از سرمایه گذاری دارایی های یک شرکت را تشکیل می دهد، تمام انحرافات از سطوح بهینه موجودی کالا در نهایت توسط عملکرد مالی شرکت جریمه می شوند. بنابراین در شرکت ها، تعیین سطح بهینه موجودی کالا در شرایط عدم قطعیت تقاضا، مهم ترین عامل موثر بر سودآوری محسوب می گردد.  هدف مطالعه حاضر بررسی اثر قدرت چانه زنی شرکت ها بر رابطه محدودیت مالی و سرعت تعدیل موجودی کالا  است. جامعه آماری پژوهش، شرکت­های پذیرفته شده در بورس تهران بین سال­های ۱۳۹۱ الی ۱۴۰۳ است و با استفاده از روش نمونه گیری حذف نظام­مند تعداد ۱۴۹ شرکت به عنوان نمونه نهایی پژوهش که در بازه ۱۳ ساله ۱۹۳۷ سال-شرکت می شود، در نظر گرفته شده است. جهت آزمون فرضیه­های پژوهش از روش گشتاورهای تعمیم یافته(GMM)، استفاده شده است.  نتایج حاصل از آزمون فرضیه ها نشان داد که میزان سرعت تعدیل موجودی کالا در شرکت های نمونه پژوهش حدود(۶۸) درصد است. یعنی شرکت ها در تلاش هستند به همین میزان شکاف ایجاد شده بین موجودی کالای واقعی و موجودی کالای هدف را کاهش دهند و با سرعت به سمت موجودی کالای بهینه حرکت کنند. محدودیت مالی، سرعت تعدیل موجودی کالا را به سمت موجودی کالای بهینه کاهش می دهد. اما تعامل قدرت چانه زنی و محدودیت مالی می تواند سرعت تعدیل موجودی کالا را به سمت موجودی کالای بهینه افزایش دهد و قدرت چانه زنی بر رابطه میان محدودیت مالی و سرعت تعدیل موجودی کالا نقش تعدیلگری دارد.

کلیدواژه ها:

سرعت تعدیل موجودی کالا ، محدودیت مالی ، قدرت چانه زنی ، حسابداری مدیریت ، مدیریت سرمایه در گردش