مدل یابی ایده پردازی خودکشی در زنان بر اساس استرس ادراک شده و خودخاموشی با نقش میانجی دشواری در تنظیم هیجان

چکیده با ایده پردازی خودکشی ریسک سطوح رفتار خودکشی گرا افزایش می یابد. از اینرو بررسی این پدیده پیچیده و چند عاملی، در نمونه ها ی غیربالینی و بویژه زنان ضروری است. هدف پژوهش حاضر، تدوین مدل ساختاری ایده پردازی خودکشی بر اساس مولفه های استرس ادراک شده و خودخاموشی با در نظر گرفتن نقش میانجی دشواری در تنظیم هیجان در زنان بوده است. بر این اساس با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی چند مرحله ای، ۳۵۰ دانشجوی زن دانشگاه شهید چمران اهواز به عنوان نمونه انتخاب شدند. شرکت کنندگان با آگاهی و رضایت کامل مقیاس ایده پردازی خودکشی بک Beck & Steer, ۱۹۹۱))، پرسشنامه استرس ادراک شده (Cohen, Kamarck, & Mermelstein, ۱۹۸۳) ، مقیاس خودخاموشی (Jack & Dill, ۱۹۹۲) و مقیاس دشواری در تنظیم هیجان (Gratz, & Roemer, ۲۰۰۴) را تکمیل نمودند. جهت ارزیابی روابط مفروض و تجزیه و تحلیل داده های جمع آوری شده، از روش مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد. مطابق با نتایج پژوهش، تمامی مسیرهای مستقیم و غیرمستقیم تعبیه شده در مدل، معنادار بوده و از برازش قابل قبولی برخوردار بودند (۰۰۱/۰>p). این نتایج به این معناست که؛ متغیرهای استرس ادراک شده، خودخاموشی و دشواری در تنظیم هیجان قدرت پیش بینی کنندگی بالایی برای ایده پردازی خودکشی در زنان دارند. به علاوه یافته ها حاکی از آن است که متغیرهای پیش بین همگی در مجموع ۲۳ درصد واریانس ایده پردازی خودکشی را پیش بینی می کند.

کلیدواژه ها:

ایده پردازی خودکشی ، استرس ادراک شده ، خودخاموشی ، دشواری در تنظیم هیجان ، مدلیابی معادلات ساختاری