رابطه‎ی بین الگوهای ارتباطی خانواده با تاب‎آوری روان‎شناختی با واسطه‎گری طرحواره‎های ناسازگار اولیه و نقش‎های جنسیتی

هدف از پژوهش کنونی تبیین علی تاب آوری روان شناختی براساس الگوهای ارتباطی خانواده؛ با واسطه‎گری طرحواره‎های ناسازگار و نقش‎های جنسیتی بود. روش پژوهش حاضر از نوع همبستگی در قالب یک مدلسازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش حاضر متشکل از دانشجویان دانشگاههای شیراز و شهید باهنر کرمان بود که از بین آنان ۴۰۰ نفر دانشجو انتخاب شدند که به دلیل حذف موارد پرت ۳۸۸ نفر مورد بررسی قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش حاضر عبارت بود از مقیاس الگوی ارتباطات خانواده Ritchie and Fitzpatrick، مقیاس طرحوارههای ناسازگار Young، مقیاس نقشهای جنسیتی Bem، مقیاس تاب آوری Friborg et al.. برای تحلیل داده ها از شاخص های آمار توصیفی (میانگین، انحراف‎معیار و همبستگی) در نرم‎افزار SPSS-۲۴ مدل سازی معادلات ساختاری در نرم افزار AMOS-۲۳ استفاده گردید. نتایج تحلیل مدل اولیه براساس شاخص های برازش نشان داد مدل اصلاح شده برازش مطلوبی با داده ها داشت. همچنین، مشخص شد که طرحوارههای ناسازگار به عنوان واسطهی اول و نقش جنسیتی زنانه به عنوان واسطه دوم بین رابطهی همنوایی و تابآوری نقش واسطهگری ایفاء میکند (۰۰۷/۰=β، ۲۲/۰-P= ). بر این اساس می توان نتیجه گرفت که اگر در خانواده روابط موثری را بتوان ایجاد کرد میتوان طرحوارههای سازگار و نقشهای جنسیتی را به خوبی در افراد ایجاد کرد و در نهایت آنان را برای کنار آمدن با مشکلات و تابآوری آماده کرد.

کلیدواژه ها:

الگوهای ارتباطی ، تابآوری ، طرحوارههای ناسازگار. نقشهای جنسیتی