طراحی و اعتباریابی مدل محیط یادگیری چندرسانه ای سیار و تاثیر آن بر یادگیری و انتقال یادگیری مهارت های اجتماعی دانش آموزان دارای اختلال طیف اوتیسم با عملکرد بالا

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر محیط یادگیری چند رسانه ای سیار بر یادگیری و انتقال یادگیری مهارت های اجتماعی دانش آموزان دارای اختلال اوتیسم بود. جامعه ی آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دارای اختلال اوتیسم شهر اهواز در سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۳۹۹ بوده که نمونه پژوهش ۴ نفر از دانش آموز پسر اختلال اوتیسم بودند که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در این مطالعه شامل پرسشنامه غربالگری کودکان اوتیسم با عملکرد بالا (Kasechi et al.) و نیمرخ مهارت اجتماعی (Bellini & Hopf) بود. درنهایت برنامه محیط یادگیری چندرسانه ای سیار طی ۴ هفته و روزانه یک ساعت در اختیار آزمودنی ها قرار داده شد. داده ها در سه مرحله خط پایه، یادگیری و انتقال جمع آوری شدند و به روش شاخص تغییر پایا، درصد بهبودی و ترسیم دیداری تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد میانگین و سطح نمره های یادگیری و انتقال یادگیری مهارت های اجتماعی آزمودنی های نخست، دوم و سوم، در مرحله یادگیری و انتقال نسبت به مرحله خط پایه افزایش داشته اما در آزمودنی چهارم، با موفقیت همراه نبود. براین اساس برنامه آموزشی مبتنی بر مدل محیط یادگیری چند رسانه ای سیار، سبب بالابردن یادگیری و انتقال یادگیری مهارت های اجتماعی یادگیرندگان دارای اختلال طیف اوتیسم می شود.

کلیدواژه ها:

محیط یادگیری چندرسانه ای سیار ، انتقال یادگیری ، مهارت اجتماعی ، مهارت های تعامل اجتماعی دو طرفه ، مهارت های مشارکت اجتماعی- اجتناب ، رفتارهای اجتماعی پخته و شایسته