اثربخشی برنامه تربیت جنسی بر سلامت روان و رشد خودمراقبتی دانش آموزان دوره اول متوسطه.

هدف پژوهش بررسی اثربخشی برنامه درسی تربیت جنسی بر سلامت روان و رشد خودمراقبتی دانش آموزان دوره اول متوسطه بود. رویکرد پژوهشی کمی از نوع نیمه آزمایشی در نظر گرفته شد. جامعه آماری دانش آموزان مدارس دولتی دوره اول متوسطه ناحیه یک شهر کرج بودند که به روش نمونه­گیری دردسترس تعداد ۳۰ دانش­آموز دختر پایه هفتم به صورت دو گروه ۱۵ نفره (آزمایش و کنترل) یک مدرسه دولتی انتخاب شدند. ابزار پژوهش سه پرسشنامه پرسشنامه سلامت روان Moghadasin، پرسشنامه خودمراقبتی Javdan و چک لیست محقق­ساخته بود که به منظور بررسی اثربخشی یادگیری طرح مداخله­گر و در قالب پیش آزمون و پس آزمون با گروه آزمایش و گروه کنترل بکار رفت. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تک متغیره استفاده شد. یافته ها نشان داد برنامه درسی تربیت جنسی بر برخی مولفه های سلامت روان در سطح ۰۱/۰ p<تاثیر معنی داری داشته و در ابعاد خودمراقبتی (جسمانی، اجتماعی و معنوی) برنامه تربیت جنسی بر رشد خودمراقبتی عاطفی، روانی و جسمانی ۰۱/۰ p<تاثیر معنی داری داشته است. هم چنین تفاوت معنی دار نمره های پس آزمون گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل نشانگر اثربخشی طرح مداخله­گر تربیت جنسی بود. با توجه به یافته ها به سیاست گذاران آموزش و پرورش توصیه می شود برنامه درسی تربیت جنسی با رویکرد اسلامی-بومی و بر اساس مبانی فلسفی، اجتماعی و فرهنگی ایران طراحی نموده و به صورت رسمی به عنوان یکی از مهارت های ضروری آموزشی و فرهنگی در مدارس آموزش داده شود تا دانش­آموزان در محیط اجتماع دچار آسیب­های ناخواسته و پنهان نشوند.

کلیدواژه ها:

برنامه درسی تربیت جنسی ، سلامت روان ، خود مراقبتی ، دوره اول متوسطه