ببررسی اثر رسالت شغلی بر رفتار شغلی پویا و سرزندگی در کار با میانجی گری تمرکز پیشرفت محور و تعالی یابی شغلی در پرستاران

پژوهش حاضر با هدف بررسی برازش الگویی از اثر رسالت شغلی بر رفتار شغلی پویا و سرزندگی در کار با میانجی گری تعالی یابی شغلی و تمرکز پیشرفت محور در میان پرستاران انجام شد. رویکرد پژوهشی کمی از نوع همبستگی -توصیفی در نظر گرفته شد. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی پرستاران یکی از بیمارستان های شهر اهواز بوده که به صورت تصادفی ۲۰۰ نفر از این جامعه به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گرداوری داده ها پرسشنامه های رسالت شغلی (Dobrow and Tosti, ۲۰۱۱)، تعالی یابی شغلی (Laurence, ۲۰۱۰)، تمرکز پیشرفت محور (Lockwood et al., ۲۰۰۲)، رفتار شغلی پویا (Seibert et al., ۱۹۹۹)، سرزندگی در کار  (Spriters et al., ۲۰۱۲)بود. جمع آوری و تحلیل داده ها با کمک روش الگویابی معادلات ساختاری و با استفاده از نرم افزارهای SPSS-۲۴ و AMOS-۲۴ انجام شد. نتایج نشان دادند که الگوی پیشنهادی از برازش نسبتا خوبی با داده ها برخوردار بود. یافته ها نشان داد که مسیرهای مستقیم رسالت شغلی به تعالی یابی شغلی و تمرکز پیشرفت محور و مسیرهای رسالت شغلی به رفتار شغلی پویا و سرزندگی در کار معنی دار بودند. به علاوه، مسیر غیرمستقیم رسالت شغلی به رفتار شغلی پویا از طریق تمرکز پیشرفت محور معنی دار بود اما مسیر غیرمستقیم رسالت شغلی به سرزندگی در کار از طریق تعالی یابی شغلی معنی دار نبود. براین اساس کارکنان می توانند با یافتن معانی و پیرو آن سرزندگی و رفتارهای شغلی پویا شکوفا شوند.

کلیدواژه ها:

تعالی یابی شغلی ، تمرکز پیشرفت محور ، رسالت شغلی ، رفتار شغلی پویا ، سرزندگی در کار