بررسی اثربخشی درمان هیجان مدار بر تعادل عاطفی، احساس انسجام روانی و خودکارآمدی در بیماران فیبرومالژیا

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان هیجان مدار بر تعادل عاطفی، احساس انسجام روانی و خودکارآمدی در بیماران فیبرومالژیا انجام گرفت. طرح پژوهش از نوع نیمه تجربی با پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش شامل بیماران فیبرومالژیا مراجعه کننده به مرکز علوم پزشکی شهر اصفهان در سال ۱۴۰۰ بودند که از این بین ۲۴ بیمار، به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه ۱۲ نفری آزمایش و کنترل جایگذاری شدند. افراد گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای در دوره درمان هیجان مدار شرکت کردند؛ اما برای گروه کنترل، مداخله ای صورت نگرفت. ابزار گردآوری اطلاعات شامل سه پرسشنامه تعادل عاطفه Diener et al.، پرسشنامه حس انسجام درونی Antonovsky و پرسشنامه خودکارآمدی Sherer et al. پاسخ دادند. داده های پژوهش با استفاده از روش تحلیل کوواریانس چند متغیری در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شد. نتایج فرضیه اصلی پژوهش نشان داد که درمان هیجان مدار به طور موثری سبب افزایش احساس مثبت، احساس انسجام روانی، خودکارآمدی در بیماران فیبرومالژیا شهر اصفهان شده است (۰۱/۰p<). هم چنین نتایج فرضیه فرعی اول نشان داد که درمان هیجان مدار به طور موثری سبب افزایش احساس انسجام روانی در ابعاد قابل درک بودن و قابل مدیریت بودن در بیماران فیبرومالژیا شهر اصفهان شده است (۰۵/۰p<). هم چنین نتایج فرضیه فرعی دوم نشان داد که درمان هیجان مدار به طور موثری سبب افزایش خودکارآمدی عمومی در بیماران فیبرومالژیا شهر اصفهان شده است (۰۵/۰p<). بنابراین با توجه به نتایج به دست آمده پیشنهاد می گردد که درمان هیجان مدار جهت افزایش احساس مثبت، احساس انسجام روانی، خودکارآمدی در بیماران فیبرومالژیا استفاده نمود.

کلیدواژه ها:

درمان هیجان مدار ، تعادل عاطفی ، احساس انسجام روانی ، خودکارآمدی ، بیماران فیبرومالژیا