اثربخشی درمان شناختی - رفتاری بر سبک های اسنادی، راهبردهای مقابله ای و ناگویی هیجانی زوجین متقاضی طلاق

رشد چشمگیر طلاق در دهه های اخیر باعث شده است که طلاق به عنوان یک دغدغه اجتماعی تلقی شود. این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر سبک های اسنادی، راهبردهای مقابله ای و ناگویی هیجانی زوجین متقاضی طلاق شهر اقلید انجام شده است. روش این مطالعه از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون به همراه پیگیری با گروه کنترل است. از بین کلیه زوجین متقاضی طلاق مراجعه کننده به مرکز اورژانس اجتماعی شهرستان اقلید تعداد ۳۶ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و با تخصیص کاملا تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. شرکت کنندگان گروه آزمایش در ۱۲ جلسه درمانی طی سه ماه (یک روز در هفته و هر جلسه به مدت ۱۲۰ دقیقه) تحت درمان شناختی- رفتاری گروهی قرار گرفتند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه سبک های اسنادی (ASQ; Peterson et al.,)، پرسشنامه راهبردهای مقابله ای (WoCQ; Folkman & Lazarus) و مقیاس ناگویی هیجان تورنتو (TAS-۲۰; Bagby et al.) استفاده شد. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر تجزیه و تحلیل شد. نتایج تحلیل واریانس چند متغیره نشان داد به دنبال ارائه درمان شناختی- رفتاری به جز در مولفه جستجوی حمایت اجتماعی در تمامی مولفه های سبک های اسنادی، راهبردهای مقابله ای و ناگویی هیجانی تفاوت معنی داری بین گروه های مطالعه ایجاد شد. همچنین، اثرهای ایجاد شده تا پیگیری چهار ماهه پایدار بود. این نتایج برای اهداف درمانی و پیشگیری موثر برای برنامه های بهداشت روانی، به ویژه برای روان شناسان خانواده و جامعه که با خانواده های ناکارآمد و زوجین متقاضی طلاق در سطوح بالینی و جامعه محور کار می کنند، مفید است.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی – رفتاری ، سبک های اسنادی ، راهبردهای مقابله ای و ناگویی هیجانی