بررسی رابطه خودشفقت ورزی و فرسودگی شغلی معلمان: نقش میانجی تاب آوری

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه خودشفقت ورزی و فرسودگی شغلی معلمان با سابقه بالای ۱۰ سال با توجه به نقش واسطه ای تاب آوری انجام شد. این پژوهش که با روش همبستگی و از نوع مدل معادلات ساختاری انجام شد، نمونه ای به حجم ۳۷۲ معلم با سابقه کاری بالای ده سال به روش نمونه گیری تصادفی چند مرحله ای انتخاب شد. برای جمع آوری اطلاعات مقیاس های خودشفقت ورزی نف، تاب آوری Connor and Davidson و فرسودگی شغلی Maslach and Jackson مورد استفاده قرار گرفت. داده ها با استفاده از روش همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری در نرم افزارهای SPSS-۲۶ و AMOS-۲۵ تجزیه و تحلیل شدند. نتایج حاصل از مدل سازی معادلات ساختاری نشان داد که اثر مستقیم خودشفقت ورزی بر فرسودگی شغلی (۰۰۳/۰>p، ۲۷/۰-=β) و اثر غیرمستقیم آن به واسطه تاب آوری (۰۰۱/۰>p، ۲۸/۰-=β) از نظر آماری معنی دار هستند. تاب آوری نیز اثر مستقیم معنی داری بر فرسودگی شغلی دارد (۰۰۲/۰>p، ۴۳/۰- =β). همچنین ۴۲ درصد از واریانس فرسودگی شغلی بر اساس خودشفقت ورزی و تاب آوری قابل تبیین است. با این تفاسیر خودشفقت ورزی می تواند یک متغیر مهم و مرتبط با فرسودگی شغلی باشد، زیرا به واسطه اثرگذاری بر تاب آوری فرد را توانمند می کند تا بتواند هنگام مواجه شدن با مشکلات و سختی های زندگی کنترل شرایط را در دست گیرد و بدون قضاوت خود، با مهربانی نسبت به خود و آگاهی کامل نسبت به جنبه های مختلف مشکل، آن را قبول می کند و جهت غلبه بر مشکل با آن رو به رو می شود و به این ترتیب از شدت فرسودگی شغلی بکاهد.

کلیدواژه ها:

خودشفقت ورزی ، تاب آوری ، فرسودگی شغلی ، معلم