اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر شناخت اجتماعی، تحمل ناپذیری بلاتکلیفی و تحمل پریشانی نوجوانان

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر شناخت اجتماعی، تحمل ناپذیری بلاتکلیفی و تحمل پریشانی نوجوانان انجام شد. در این پژوهش کاربردی که از نوع نیمه آزمایشی با پیش آزمون -پس آزمون و گروه کنترل بود، ۳۰ نفر از دانش آموزان نوجوان پسر مقطع ابتدایی مدارس دولتی شهر مشهد در سال ۱۴۰۰ به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. جلسات آموزشی برای افراد گروه آزمایش به صورت گروهی طی ۸ جلسه بر اساس مدل تنظیم هیجان گراس (Gross, ۲۰۰۲) اجرا گردید، درحالی که هیچ مداخله ای برای گروه کنترل صورت نگرفت. شرکت کنندگان به مقیاس تحمل ناپذیری بلاتکلیفی، پرسشنامه داستان های اجتماعی و مقیاس تحمل پریشانی پاسخ دادند. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS نسخه ۲۶ و روش تحلیل کوواریانس چند متغیره انجام شد. نتایج نشان داد که بین دو گروه آزمایش و کنترل در متغیر شناخت اجتماعی (۰۰۱/۰=p) و تحمل پریشانی (۰۲/۰=p) تفاوت معنی داری وجود دارد، اما تفاوتی بین آن ها در متغیر تحمل ناپذیری بلاتکلیفی (۰۵۲/۰=p) وجود ندارد. نتایج نشان داد که آموزش تنظیم هیجان، شناخت اجتماعی و تحمل پریشانی را افزایش می دهد. ازاین رو، آموزش تنظیم هیجان می تواند به عنوان یکی از مداخلات موثر توسط روان­شناسان و سایر متخصصان بهداشت روان جهت افزایش شناخت اجتماعی و تحمل پریشانی نوجوانان به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

آموزش تنظیم هیجان ، تحمل ناپذیری بلاتکلیفی ، تحمل پریشانی ، شناخت اجتماعی