همسنجی روان درمانی تحلیل عملکرد و طرحواره درمانی بر تجربه هیجانی نسبت به همسر، بخشش و قدردانی زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر اصفهان

هدف پژوهش حاضر، همسنجی روان درمانی تحلیل عملکرد (FAP) و طرحواره درمانی بر تجربه هیجانی نسبت به همسر، بخشش و قدردانی زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر اصفهان بود. روش پژوهش نیمه تجربی و از نوع پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری با دو گروه آزمایش و گواه بود. جامعه آماری شامل کلیه زوجین گروه سنی ۲۵ تا ۴۵ سال شهر اصفهان که به روش نمونه گیری در دسترس تعداد ۳۰ زوج (۱۰ زوج در گروه آزمایش اول، ۱۰ زوج در گروه آزمایش دوم، و ۱۰ زوج در گروه گواه) انتخاب شدند و برای گروه اول آزمایش درمان تحلیل عملکرد طی ۸ جلسه و برای گروه دوم آزمایش طرحواره درمانی نیز طی ۸ جلسه ارائه شد. ابزارهای گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه ۶ سوالی تجربه هیجانی نسبت به همسر Bradshaw، پرسشنامه ۱۵ سوالی بخشش Rye et al. و پرسشنامه ۶ سوالی قدردانی McCullough et al. بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش آماری تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر استفاده شد. نتایج نشان داد، بین میزان تاثیرگذاری دو روش روان درمان تحلیل عملکرد و طرح واره درمانی بر تجربه هیجانی نسبت به همسر و قدردانی زوجین تفاوت معنی داری وجود نداشت اما، بین میزان تاثیرگذاری دو روش روان درمان تحلیل عملکرد و طرح واره درمانی بر بخشش تفاوت معنی داری وجود داشت. بنابراین، روش طرح واره درمانی در استفاده زوجین از مهارت های بخشش در کاهش تعارضات زناشویی، روش موثرتری نسبت به روان درمانی تحلیل عملکرد بوده است.

کلیدواژه ها:

بخشش ، تجربه هیجانی نسبت به همسر ، روان درمانی تحلیل عملکرد ، طرحواره درمانی ، قدردانی