<span lang="FA">واکاوی مجلس تعزیه امام زاده سلطان علی بن محمد باقر(ع)

تعزیه با این که هنری نشات گرفته در ساحت عاشوراست، اما در بستر فرهنگ و ادب عامه و با بهره گیری از تنوع طبع نسخه سرایان و سلیقه و خواست جامعه در قالب تاریخی خود باقی نمانده، به بسیاری حوزه ها و موضوعات تاریخی، دینی، فرهنگی، اساطیری، عرفانی و... ورود پیدا کرده است. از همین رو تعداد نسخه ها و زمینه های تعزیه به چندصد مجلس بالغ شده است. از جمله مضامین این گنجینه هنری عامیانه روایت داستان های زندگی امام زادگان در مناطق مختلف ایران است. در این میان امام زاده «سلطان علی ابن محمد باقر (ع)» مدفون در «اردهال» کاشان، مهم ترین امام زاده در این منطقه و در زمره امام زادگان مورد توجه و عنایت خواص و عوام در ایران است. این نوشتار ضمن بررسی «نسخه تعزیه سلطان علی (ع)»، سروده «میرعزای کاشانی»، تقدس ویژه سرزمین «اردهال»، شباهت های حادثه «اردهال» با واقعه «عاشورا»، متن پژوهی «نسخه تعزیه سلطان علی» و برخی ویژگی های این تعزیه را مورد واکاوی قرار داده، کوشیده دلایل پیوستگی و وابستگی تعزیه نامه سلطان علی با بن مایه های ایرانی و اساطیری نشان داده، در نهایت به این پرسش پاسخ دهد که این مجلس تعزیه تا چه میزان از روایت های تذکره ها بهره برده و چه اندازه محصول طبخ نسخه سرای تعزیه است و آیا این مجلس پیوندهایی با دیگر مجالس تعزیه، به ویژه تعزیه های امام زاده ها، دارد یا خیر. این مقاله پژوهشی کتاب خانه ای است.

کلیدواژه ها:

تعزیه ، ادبیات عامه ، امام زادگان ، سلطان علی بن محمد باقر (ع) ، اردهال