<span lang="AR-SA">حکمرانی فضیلت محور در اندیشه سیاسی شهید <span lang="AR-SA">مطهری و جماعت<span dir="LTR"> <span lang="AR-SA">گرایان

فضیلت گرایی به عنوان یکی از ارکان اصلی اخلاق سیاسی در اندیشه سیاسی شیعه، با پرداختن به ارزش های انسانی و فطری، شیوه­ای از حکمرانی را نشان می­دهد که درآن امکان توجه به ملاحظات فرهنگ بومی در مناطق مختلف جغرافیایی وجود دارد. برای توضیح این مطلب، از نگاه جماعت گرایی به چالش­های دنیای مدرن، الگو ­گرفته شده است؛ چالش­هایی که در آثار منفی آن در کشورهای به اصطلاح پیشرفته و مدرن مشاهده پذیر است. کم رنگ شدن ارزش های انسانی و بی توجهی به فضائل انسانی و مسئله خیر، به عنوان یکی از گرایش های فطری نوع بشر، مسئله­ای است که با رجوع به ادبیات دینی، امکان بررسی و فهم آن وجود دارد. از این رو، با بررسی این چالش­ها، به تبیین الگویی از حکمرانی فطری در اندیشه سیاسی شهید مطهری پرداخته شده است. این مقاله به دنبال پاسخگویی به این مسئله است که آیا جامعه فضیلت محوراز نگاه جماعت گرایان، با جامعه موردتوجه شهید مطهری قرابت و همراهی دارد؟ در پاسخ باید گفت جامعه ای که جماعت گرایان با نقد مولفه های لیبرالیسم از آن یاد می­کنند، تاحدودی با جامعه موردنظر شهید مطهری قرابت دارد، اما تفاوت اساسی میان این دو رویکرد، در جایگاه فطرت انسانی، عقل و رابطه آن با منابع معنوی است. درواقع میان این دو رویکرد، هم نقاط هم گرایی و قرابتی معنادار وجود دارد و هم تفاوت های بنیادینی که مانع از همانندسازی کامل آنها می شود؛ قرابتی که امکان گفت وگو و بهره گیری تطبیقی را فراهم می کند، اما به همسان سازی یا تقلیل یکی بر دیگری نمی انجامد.

کلیدواژه ها:

حکمرانی ، جماعت گرایی ، حکمرانی فضیلت محور ، اندیشه سیاسی شهید مطهری ، ارزش های فطری