الگوی حکمروایی هوشمند در مدیریت پروژه های شهری: تلفیق فناوری اطلاعات، مدیریت دانش و مشارکت ذینفعان

مدیریت پروژه های شهری در کلانشهرهای امروزی با چالش های متعددی از جمله پیچیدگی ذینفعان، کمبود شفافیت، اتلاف منابع و تکرار اشتباهات گذشته مواجه است. این مقاله با هدف طراحی و تبیین الگوی حکمروایی هوشمند در مدیریت پروژه های شهری، با تاکید بر تلفیق سه مولفه کلیدی فناوری اطلاعات، مدیریت دانش و مشارکت ذینفعان، نگاشته شده است. رویکرد پژوهش، آمیخته (کیفی-کمی) از نوع اکتشافی-تبیینی است. در بخش کیفی، از روش تحلیل مضمون و تکنیک دلفی برای طراحی مدل مفهومی استفاده شد. در بخش کمی، مدل استخراج شده با استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری (SEM) و پرسشنامه ای با حجم نمونه ۱۸۰ نفری از مدیران و کارشناسان شهرداری اعتبارسنجی گردید. یافته ها نشان می دهد الگوی نهایی دارای ۵ بعد اصلی (بستر فناورانه، فرآیند مدیریت دانش، مکانیزم های مشارکت، ساختار حکمروایی و نتایج/دستاوردها) و ۱۸ مولفه فرعی است. نتیجه گیری مقاله آن است که استقرار حکمروایی هوشمند در پروژه های شهری، نه تنها شفافیت مالی و کاهش زمان اجرا را به همراه دارد، بلکه سرمایه اجتماعی شهرداری و رضایت شهروندی را نیز به طور معناداری افزایش می دهد. در پایان، ۷ راهکار عملیاتی برای استقرار تدریجی الگو در شهرداری ها پیشنهاد شده است.

کلیدواژه ها:

حکمروایی هوشمند ، مدیریت پروژه شهری ، فناوری اطلاعات ، مدیریت دانش ، مشارکت ذینفعان