بررسی مولفه های خودشکوفایی در کتاب ۳۶۵ قصه برای شب ها سال با تکیه بر آرای آبراهام مازلو

یکی از مهم ترین و موثرترین روش هایی که امروزه می توان از طریق آن مطالب و نکات آموزشی را به کودکان انتقال داد، استفاده از کتاب های قصه و داستان است.جستار حاضر، در پی آن است تا با روشی توصیفی – تحلیلی و استفاده از رویکردی بین رشته ای، کتاب ۳۶۵ قصه برای شب های سال که برای گروه الف و ب نوشته شده است را بر اساس نظریه ی آبراهام مزلو مورد بررسی قرار داده و به این پرسش پاسخ دهد که: نمودهای گوناگون خودشکوفایی در نظریه ی مزلو، به چه شکل هایی در این کتاب جلوه گر شده اند. . بر اساس یافته-های پژوهش: شاخصه هایی همچون درک بهتر از واقعیت و رابطه ی آسان با آن، همدردی، شوخ طبعی فلسفی و غیرخصمانه، خلاقیت، پدیرش خود، دیگران و طبیعت، مساله مداری و ... که از مهم ترین مولفه های خودشکوفایی از منظر مازلو هستند، در بسیاری از قصه های این کتاب وارد شده است و کودکان با شنیدن و خواندن این قصه ها می توانند مورد تعلیم قرار گرفته و با این مفاهیم آشنا شوند و در آینده، مسیرشان برای ارتقای شخصیت و رسیدن به درجه ی فردی با ویژگی های شخصیت خودشکوفا، که در آرای مازلو، بالاترین مرحله ای است که می توان به آن دست یافت، هموارتر گردد.

کلیدواژه ها:

۳۶۵ قصه برای شب های سال ، آبراهام مازلو ، خودشکوفایی ، کودک ، تربیت