جامعه شناسی تکوینی ظهور شعر نو فارسی و کردی برمبنای نظریه کنش پی یر بوردیو (مطالعه موردی: نیما یوشیج، عبدالله گوران)

شعر نو فارسی و کردی در یک دوره، شاهد دگرگونی و اصلاح بودند. نیما یوشیج و عبدالله گوران سردمداران شعر نو فارسی و کردی (سورانی) محسوب می شوند. پژوهش حاضر با روشی تحلیلی- توصیفی تلاش می کند با استفاده از نظریه «کنش» پی یر بوردیو، به بررسی میدان های ادبی، منش، سرمایه های متنوع و مرتبط با کنشگران اجتماعی بپردازد و دلایل پیدا و پنهان ظهور شعر نو فارسی و کردی را تحلیل کند. هدف پژوهش، کشف پیوند میان اوضاع سیاسی- اجتماعی، زندگی، رفتار و ساختارهای فکری و تاثیر آن ها بر تولید متن ادبی هرکدام از شاعران مذکور است. نتایج به دست آمده نشان می دهد حجم سرمایه های فرهنگی، اقتصادی، نمادین و اجتماعی شاعران و شکل موقعیت آنان در میدان های سیاسی- اجتماعی، به خصوص میدان تولید ادبی، از عوامل تاثیرگذار بر تجدد شعر فارسی و کردی است. همچنین تغییرات عمده-ای که در فضای سیاسی و اجتمای اواخر قرن نوزدهم و نیمه نخست قرن بیستم در ایران و کردستان روی دادند، اصلی-ترین و مهم ترین دلیل تغییر در ادبیات و اصلاح شعر فارسی و کردی به شمار می روند. مهم ترین این عوامل در ایران، انقلاب مشروطه و پیامدهای آن بود و در کردستان، مبارزات مردم و قیام سیاسی شیخ محمود در سلیمانیه، سبب اصلی تحول ادبیات در کردستان و به ویژه کردستان عراق محسوب می شوند.

کلیدواژه ها:

جامعه شناسی ادبیات ، شعر نو ، نیما یوشیج ، عبدالله گوران ، پی یر بوردیو