زیست جهان فردی در دوران پساهژمونی سنت: یک مطالعه کیفی از سیالیت روابط انسانی در میان جوانان تهرانی

تغییرات نگرش ها و ارزش ها در جامعه ایران در سال های اخیر منجر به دگرگونی ساختارهای اجتماعی و در نتیجه تغییراتی در برداشت از چگونگی روابط انسانی شده است. این تغییرات به ویژه در میان جوانان چارچوب های سنتی مانند ازدواج و خانواده را به چالش کشیده و منجر به بازاندیشی در زمینه تعاملات و روابط انسانی مبتنی بر فردیت مدرن شده است. یافته های تحقیق از ۱۰ مقوله اصلی و همچنین یک مقوله هسته ای تحت عنوان «پساهژمونی: فرایند فروپاشی هژمونی ساختار و تولد زیست جهان فردی» در قالب خط داستان روایت شد. تحقیق با هدف واکاوی سیالیت روابط در میان جوانان تهرانی با روش گرندتئوری صورت گرفت. نتایج نشان می دهد که زیست جهان جوانان شهر تهران بر فردیت محوری و توافقات سیال شکل گرفته و باعث به چالش کشیدن چارچوب های سنتی مانند ازدواج و خانواده شده است. این دگرگونی ها با پیامدهایی شامل کم شدن وابستگی افراد به ساختارهای نهادمند، استقلال و فردیت در نوع رابطه و همچنین ناپایداری عاطفی و شکنندگی در روابط شده است. همچنین می توان گفت کالایی شدن روابط و مقاومت اجتماعی شرایط زمینه ای شکل گیری چنین مدل های زیست فردی شده است. این پژوهش گذر جامعه به دوران پساهژمونی سنت را نشان می دهد که در این وضعیت ارزش های سنتی کاهش و تا حدودی از بین می رود و ارزش های نوین جایگزین آنها می شود. نتایج تحقیق ضرورت بازاندیشی در سیاست گذاری ها و آموزش های مرتبط با روابط انسانی را برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

سیالیت روابط ، زیست جهان فردی ، پساهژمونی ، جوانان ، تهران