بررسی تجربه زیسته زنان طلبه در ایران پس از انقلاب (مطالعه موردی: حوزه های علمیه خواهران شهر تهران)

زنان طلبه در حوزه های علمیه به عنوان بخشی از کنشگران تاثیرگذار دینی در جامعه مورد توجه قرار گرفته اند؛ از این جهت فهم جهان زیست آنان معنادار و قابل بحث است. این پژوهش با هدف بررسی تجربه زیسته زنان طلبه در ایران پس از انقلاب و مطالعه موردی حوزه های علمیه خواهران شهر تهران انجام گرفت. این تحقیق با رویکرد کیفی و با روش تحلیل مضمون، با تکنیک مصاحبه ی نیمه ساختار یافته عمیق انجام شد. جامعه پژوهش تمامی زنان طلبه در حوزه های علمیه شهر تهران بود که از طریق نمونه گیری هدفمند و  با ۱۵ نفر مصاحبه و به اشباع رسید. برای تحلیل داده ها از نرم افزار MAXQDA ۲۰۲۰ استفاده شد. یافته ها نشان داد که  تجربیات زیسته زنان طلبه شامل ۲۳ مولفه و دارای ابعاد چهارگانه : انگیزه زنان طلبه از ورود به حوزه، تصوات آنان قبل از ورود به عالم طلبگی، تجربیات آن ها که شامل جهان طلبگی و جهان زیستی بوده است و تحولات و تغییرات در سبک زندگی آنان در فرایند چهل ساله است؛ که با نزدیک شدن به نظام معانی در دوره های متفاوت از جهان زیست متنوع هر کدام از مصاحبه شونده ها، همراه با اشتراکاتشان، تغییرات را مشاهده نموده، به توصیف و معناکاوی آن پرداخته است. نتایج پژوهش نشان داد که انگیزه های اولیه زنان طلبه عمدتا ناشی از علایق مذهبی و خانوادگی است. این زنان به دنبال تجربیات عمیق معنوی و رشد شخصی هستند. با پیشرفت در نظام آموزشی، انگیزه های جدیدی مانند نیاز به تخصص و همدلی با مشکلات اجتماعی در آن ها شکل خواهد گرفت.

کلیدواژه ها:

سبک زندگی طلبگی ، تجربه زیسته ، زنان طلبه ، سبک زندگی