لرستان درکشاکش آسیب ها: شناسایی و اولویت بندی مسائل اجتماعی

امروزه، هیچ جامعه ای در جهان از آسیب های اجتماعی مصون نیست. با توجه به تنوع و گستردگی این آسیب ها، اولویت بندی آن ها بر اساس شرایط و نیازهای هر جامعه، به ضرورتی اجتناب ناپذیر برای دستیابی به توسعه ی فرهنگی و اجتماعی پایدار تبدیل شده است. پژوهش حاضر، با هدف شناسایی و اولویت بندی آسیب های اجتماعی استان لرستان انجام شده است. در پژوهش حاضر، از روش کیفی با رویکرد تکنیک دلفی برای شناسایی و اولویت بندی مسائل اجتماعی استان لرستان استفاده شده است. نمونه آماری پژوهش شامل ۳۰ نفر از مطلعین کلیدی در حوزه مسائل اجتماعی بود که با استفاده از روش نمونه گیری گلوله برفی انتخاب شدند. داده ها از طریق پرسشنامه های دلفی جمع آوری شده و با استفاده از روش های تحلیل کیفی نظیر تحلیل محتوا و اجماع نظرات خبرگان، تحلیل و اولویت بندی شدند. بر اساس یافته های پژوهش، ۱۰ مسئله اولویت دار اجتماعی در استان لرستان به ترتیب زیر مشخص شده است: ۱. فقر، ۲. بیکاری گسترده، ۳. اعتیاد به مواد مخدر، ۴. تورم و کاهش قدرت خرید مردم، ۵. خودکشی، ۶. فساد اداری، ۷. مدارای اجتماعی پایین، ۸. احساس تبعیض و بی عدالتی، ۹. افزایش آمار زنان سرپرست خانوار، و ۱۰. نزاع های فردی و جمعی. نتایج پژوهش نشان می دهد که مسائل اجتماعی، نه تنها به دلیل ضعف های ساختاری و اقتصادی در استان لرستان تشدید شده اند، بلکه مسائل فرهنگی، اجتماعی و سیاسی به ویژه ناکارامدی سیستم اداری نیز بر پیچیدگی این مسائل افزوده اند که این امر توسعه نیافتگی جامعه را با چالش های جدی تری مواجه خواهد کرد.

کلیدواژه ها:

استان لرستان ، آسیب اجتماعی ، برساخت گرایی اجتماعی ، تکنیک دلفی