ارزیابی کیفی عملکرد دفاتر تسهیل گری (مورد مطالعه: دفاتر تسهیل گری شهر خرم آباد)

مسئله حاشیه نشینی در طول چند دهه اخیر چالش اصلی مدیریت شهری بوده و بعد از تجربیات مختلف برخورد قهری، نادیده انگاشتن و در نهایت به رسمیت شناختن، آنچه که اکنون توسط سازمان های بین المللی توصیه شده، رویکردهای توانمندسازی و توسعه محلی می باشد. ایجاد دفاتر تسهیل گری و توسعه محلی با رویکرد اجتماع محور از جمله اقداماتی است که در سال های اخیر در راستای توانمندسازی و جلب مشارکت ساکنین محلی در سامان دهی مناطق حاشیه نشین در دستور کار دولت قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی کیفی عملکرد دفاتر تسهیل گری شهر خرم­آباد انجام شده است. این پژوهش از نوع کیفی است و از تکنیک تحلیل مضمون استفاده شده است. روش نمونه گیری هدفمند و ابزار گردآوری داده ها مصاحبه نیمه ساختار یافته بود که بعد از مصاحبه با ۲۵ نفر از مطلعین کلیدی از جمله اعضای دفاتر تسهیل گری شهر خرم آباد و فعالان اجتماعی و محلی محلات حاشیه نشین شهر خرم آباد، اشباع نظری حاصل شد. یافته ها نشان می دهد که دستیابی به بانک اطلاعاتی دقیق در حوزه های مختلف، استفاده از ظرفیت ساکنان برای حل مسائل و مشکلات، تقویت مشارکت مردمی، ترغیب نهادها به فعالیت در سطح محلات، تقویت روحیه امید در بین ساکنین محلی و افزایش حس تعلق ساکنین محلی از جمله مهم ترین نقاط قوت دفاتر تسهیل گری؛ عدم آشنایی برخی از دستگاه های اداری از اهداف و شرح خدمات تسهیل گری، رویکرد خیریه ای و کاسب گرایانه برخی از موسسات، نامشخص بودن نتایج و اثربخشی عملکرد دفاتر، غلبه رویکرد کالبدی بر رویکرد اجتماعی و فرهنگی، کیفیت پایین نیروی انسانی در برخی دفاتر، ضعف در نظارت و پایش عملکرد این دفاتر و ضعف هماهنگی بین امور اجتماعی استانداری و شرکت مشاور از جمله مهم ترین نقاط ضعف دفاتر تسهیل گری شهر خرم آباد می باشد.

کلیدواژه ها:

دفاتر تسهیل گری ، توسعه محلی ، رویکرد اجتماع محور ، حاشیه نشینی ، مشارکت محلی