بررسی عوامل اجتماعی موثر بر تضادهای کارگری در نظام روابط صنعتی ایران

کارگران صنعتی، قسمت بزرگی از نیروی کار کشور را تشکیل می دهند و جمعیتی پرنفوذ و سرنوشت ساز به حساب می آیند. با توجه به اینکه در سال های اخیر، تضادهای کارگری افزایش یافته است، بررسی این مسئله در ایران و عوامل اجتماعی موثر بر آن ضروری به نظر می رسد. هدف اصلی تحقیق، بررسی عوامل اجتماعی موثر بر تضادهای کارگری در روابط صنعتی ایران بود. فاینمور که از نظریه پردازان سیستمی روابط صنعتی است، با الگوگیری از دانلوپ به ارائه مدل روابط صنعتی پرداخته است. چلبی نیز از اختلال های اجتماعی نام می برد که نظم اجتماعی را به خطر می اندازند. نظم / اختلال اجتماعی، نقش مهمی می تواند در روابط صنعتی بازی کند. با توجه به نظریات این دو نظریه پرداز، چارچوب نظری ارائه شد. در این تحقیق، از استراتژی موردپژوهی برای بررسی موضوع تحقیق استفاده شد. برای جمع آوری اطلاعات از روش های پیمایش و همچنین داده های ثانویه استفاده گردید. تضادهای کارگری و عوامل اجتماعی موثر بر آن از سال ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۲ شمسی مورد بررسی قرار گرفت. بر اساس منطق روش شناسی تحقیق، از گزاره های به دست آمده، تحلیل عاملی به عمل آمد. نتایج آماری حاصل از تحلیل عاملی و معیار KMO تاییدکننده مدل تحلیل عاملی بود. یافته های تحقیق حاکی از آن بود که عامل اختلال رابطه ای مهم ترین عامل تبیین کننده تضادهای کارگری است. عامل های اختلال توزیعی، اختلال نمادی و اختلال هنجاری به ترتیب عوامل دیگر تبیین کننده تضادهای کارگری بودند.

کلیدواژه ها:

تضادهای کارگری ، نظم اجتماعی ، اختلال های اجتماعی ، مدل روابط صنعتی ، ایران