بازنمایی مدرنیزاسیون در رمان «بره گمشده راعی» از هوشنگ گلشیری

در این مقاله، رمان «بره گمشده راعی» به مثابه یک برساخت اجتماعی در نظر گرفته می شود. بر اساس رویکرد برساختی تفسیری، رمان یک خلق هنری است که از طریق آن محیط اجتماعی درک می شود و معنا می یابد. بنابراین، این مقاله در جستجوی کشف معناهایی است که از طریق رمان «بره گمشده راعی» به شرایط اجتماعی دوران خود الصاق شده اند. در واقع، این ساخت معنادار بازتاب فهمی است که نویسنده در اثرش از تحولات اجتماعی دوران خود داشته است. این رمان در سال ۱۳۵۶ چاپ شد، ولی روایت این رمان مربوط به سال ۱۳۴۸ است. با توجه به هدف این مقاله مطالعه پدیده مدرنیزاسیون در رمان «بره گمشده راعی» از روش شناسی پدیدارشناسی هرمونوتیک استفاده شده است. تحلیل رمان «بره گمشده راعی» نشان دهنده «نابسامانی زیست فردی و اجتماعی» در دوره تالیف این کتاب است. مهم ترین مولفه های این نابسامانی را می توان گسیختگی روانی، ناکارآمدی اداری، گسست های هویتی و به هم ریختگی نقش های اجتماعی دانست.

کلیدواژه ها:

مدرنیزاسیون ، برساخت ، پدیدارشناسی ، هرمنوتیک ، نابسامانی