تاثیر توسعه مشارکت عمومی بر احساس امنیت (مطالعه موردی: شهروندان شهر یاسوج)

هدف این تحقیق، بررسی و تاثیر ابعاد توسعه مشارکت مردمی بر احساس امنیت بود. روش پژوهش پیمایشی از نوع مقطعی تحلیلی بود و با استفاده از روش سمپل پاور، ۴۱۰ نفر از اعضای سازمان های مردم نهاد شهر یاسوج به عنوان نمونه، تعیین و با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای توام با تصادفی ساده از نوع قرعه کشی انتخاب شدند و در نهایت ابزار گردآوری داده ها (پرسشنامه) بین آنها توزیع شد. جهت تعیین روایی پرسشنامه، از روایی صوری و سازه و برای تعیین پایایی از روش آلفای کرونباخ استفاده شد. نتایج نشان داد که تمامی ابعاد توسعه مشارکت مردمی بر احساس امنیت تاثیر معناداری دارد (۰۱/۰ > P) و متغیرهای توسعه مشارکت اجتماعی، فرهنگی، سیاسی، مذهبی و بهداشتی به ترتیب توانستند ۸/۲۱، ۳/۲۹، ۶/۳۹، ۳/۲۳ و ۹/۴ درصد از واریانس متغیر احساس امنیت شهروندان را پیش بینی کنند. با توجه به ضرایب بتا، متغیر توسعه مشارکت سیاسی بیشترین سهم را در تبیین احساس امنیت شهروندان داشت. در ادامه نتایج نشان داد که توسعه مشارکت مردمی به ترتیب توانسته است ۵/۲۳، ۹/۳۰، ۶/۳۸ و ۲/۴۱ درصد از واریانس متغیرهای احساس امنیت مالی، جانی، عاطفی و شغلی را پیش بینی کند. با توجه به ضرایب بتا، از بین ابعاد توسعه مشارکت مردمی، توسعه مشارکت سیاسی بیشترین سهم را در تبیین احساس امنیت مالی، جانی و شغلی شهروندان داشت. همچنین توسعه مشارکت فرهنگی به اندازه توسعه مشارکت سیاسی در تبیین احساس امنیت مالی شهروندان نقش داشت؛ و در آخر متغیر توسعه مشارکت مذهبی بیشترین سهم را در پیش بینی احساس امنیت عاطفی شهروندان داشت.

کلیدواژه ها:

احساس امنیت ، مشارکت اجتماعی ، مشارکت فرهنگی ، مشارکت سیاسی ، مشارکت مذهبی