تاثیر هشت هفته تمرینات استقامتی، مقاومتی و تناوبی شدید بر بیان ژن های SLIT-۲ و UCP-۱ رت های نر ویستار چاق

زمینه و هدف: اضافه وزن و چاقی یک اختلال متابولیکی است که سطوح بافت چربی در این اختلال تاثیرگذار است. هدف از پژوهش حاضر، تاثیر هشت هفته تمرینات استقامتی تداومی، مقاومتی و تناوبی شدید بر بیان لیگاند راهنمای شکاف ۲ (SLIT-۲) و پروتئین جفت نشده ۱ (UCP-۱) رت های نر ویستار چاق بود. روش تحقیق: برای این منظور، تعداد ۳۶ سر رت نر نژاد ویستار چاق با سن هشت هفته و وزن ۴۰±۳۲۵ گرم، به صورت تصادفی به چهار گروه؛ استقامتی تداومی (۱۰ سر)، مقاومتی (هشت سر)، تناوبی شدید (۱۰ سر) و کنترل (هشت سر) تقسیم شدند. رت های گروه های تجربی به مدت هشت هفته، هفته ای پنج جلسه تمرینات استقامتی تداومی با شدت۷۰ تا ۸۰ درصد سرعت بیشینه، مقاومتی با شدت ۵۰ تا ۱۲۰ درصد وزن بدن و تناوبی شدید با شدت ۸۵ تا ۹۰ درصد حداکثر سرعت را انجام دادند و هر هفته ۵ درصد به شدت تمرینات اضافه می شد. برای اندازه گیری بیان ژن SLIT-۲ و UCP-۱ ازروش Real Time-PCR استفاده شد. از روش آماری تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی توکی جهت تعیین اختلاف بین گروه ها در سطح معنی داری ۰۵/۰≥p استفاده شد. یافته ها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد هر سه مدل تمرینی استقامتی تداومی، مقاومتی و تناوبی شدید سبب افزایش معنی دار بیان ژن SLIT-۲ (۰۰۱/۰ =p) و UCP-۱ (۰۰۱/۰ =p) نسبت به گروه کنترل شد، اما تفاوتی بین گروه های تجربی مشاهده نشد (۹۹/۰=p ). نتیجه گیری: بنابر نتایج این پژوهش، پیشنهاد می شود از تمرینات استقامتی تداومی، مقاومتی و تناوبی شدید که با افزایش بیان ژن های SLIT-۲ و UCP-۱ در افزایش لیپولیز تاثیرگذارند، در جهت کاهش وزن استفاده شود.

کلیدواژه ها:

تمرین استقامتی تداومی ، تمرین مقاومتی ، تمرین تناوبی شدید ، لیگاند راهنمای شکاف ۲ ، پروتئین جفت نشده ۱ ، چاقی