تاثیر ۲۱ هفته تمرین مقاومتی با کش پیلاتس بر ترکیب بدنی، قدرت عضلانی و آنزیم های کبدی زنان سالمند دیابتی

زمینه و هدف: دیابت نوع دو در زنان سالمند با اختلالات متابولیکی، تغییرات نامطلوب ترکیب بدنی و افزایش خطر آسیب های کبدی همراه است و مداخلات ورزشی می توانند نقش موثری در بهبود این پیامدها داشته باشند. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر ۱۲ هفته تمرین مقاومتی با کش پیلاتس بر آنزیم های کبدی آلانین آمینوترانسفراز (ALT)، آسپارتات آمینوترانسفراز (AST)، آلکالین فسفاتاز (ALP)، ترکیب بدنی و قدرت عضلانی پا در زنان سالمند مبتلا به دیابت نوع دو بود. روش تحقیق: در این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده با طرح پیش آزمون و پس آزمون، ۲۶ زن سالمند مبتلا به دیابت نوع دو به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه مساوی تمرین و کنترل تقسیم شدند. گروه تمرین به مدت ۱۲ هفته، سه جلسه در هفته، تمرینات مقاومتی با کش پیلاتس را اجرا کردند. پیش و پس از مداخله، آنزیم های کبدی، ترکیب بدنی و قدرت عضلانی پا ارزیابی شد. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس در سطح ۰۵/۰ p< تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: بر اساس نتایج، شاخص های وزن بدن (۰۰۴/۰=p)، شاخص توده بدن (۰۰۰۱/۰=p) و قدرت عضلانی پا (۰۰۴/۰=p) تفاوت معنی داری بین دو گروه داشت، اما در شاخص های توده چربی (۱۶/۰=p)، AST (۷۵/۰=p)، ALT(۶۹/۰=p) و ALP (۸۱/۰=p) تفاوت معنی داری بین گروه ها مشاهده نشد. نتیجه گیری: تمرینات مقاومتی با کش پیلاتس، اگر چه اثر مستقیم بر آنزیم های کبدی نداشت، اما بهبود معنی دار در ترکیب بدنی و قدرت عضلانی ایجاد کرد.

کلیدواژه ها:

تمرین مقاومتی ، آنزیم های کبدی ، دیابت نوع دو ، سالمندی