اولویت بندی اصلاح نقاط حادثه خیز جهت رفع حوادث جاده ای با رویکرد اقتصادی (مطالعه موردی: محور اراک-سلفچگان)

تصادفات جاده ای به عنوان چالشی اساسی در سیستم های حمل ونقل جهانی مطرح بوده و در کشورهای در حال توسعه، نقاط حادثه خیز سهم قابل توجهی در افزایش تلفات و خسارات اقتصادی دارند. این پژوهش با هدف شناسایی و اولویت بندی نقاط پرخطر در محور اراک-سلفچگان، از تلفیق مدل سازی بیزی و روش تصمیم گیری چندمعیاره TOPSIS استفاده نموده است. با بهره گیری از داده های دو ساله تصادفات، ویژگی های هندسی جاده، شرایط جوی و عوامل ترافیکی، مدل بیزی برای ارزیابی ریسک تصادفات در قطعات مختلف جاده به کار گرفته شد و سپس اولویت بندی نقاط بحرانی بر اساس معیارهای ایمنی و توجیه اقتصادی انجام پذیرفت. یافته های کلیدی نشان می دهد که تراکم تقاطعات، مجاورت با مناطق مسکونی یا صنعتی و بی توجهی رانندگان از مهم ترین عوامل خطر هستند. در راستای اولویت بندی نقاط حادثه خیز، محور مورد مطالعه به ۱۵ قطعه تقسیم شد. قطعات ۹، ۱۵، ۱-۲ و ۱۱ به عنوان اولویت های اصلی برای مداخلات ایمنی شناسایی شدند. پدیده هایی مانند مه گرفتگی، خطر تصادفات را تشدید می کنند. این مطالعه بر ضرورت ایجاد بانک اطلاعاتی یکپارچه تصادفات، تلفیق تحلیل هزینه-فایده در فرآیند تصمیم گیری و اجرای اقدامات اصلاحی هدفمند تاکید دارد. با ترکیب روش های پیشرفته آماری و چندمعیاره، این پژوهش چارچوبی علمی برای ارتقای ایمنی جاده ها ارائه می دهد که قابلیت تعمیم به سایر محورهای پرخطر را دارا می باشد.

کلیدواژه ها:

تصادفات جاده ای ، نقاط پرحادثه ، ایمنی ، پیش بینی تصادفات