ارزیابی عملکرد فنی و اجرایی سیستم کیسون ته باز دریاپای در احداث سازه های دریایی: مطالعه موردی اسکله نفتی قشم

استفاده از کیسون های ته باز یکی از روش های شناخته شده در احداث سازه های دریایی از جمله اسکله ها، موج شکن ها، دیوارهای ساحلی و سازه های فراساحلی است. سیستم کیسون های ته باز دریاپای، توسعه یافته در ایران، روشی مبتنی بر ترکیب کیسون های ته باز و دیواره های میانی است که با هدف کاهش عملیات دریایی، تسهیل اجرا و افزایش دوام سازه توسعه یافته است. این سیستم قابلیت کاربرد در احداث دیوارهای ساحلی، موج شکن ها، اسکله ها، سکوها، دلفین ها و سایر سازه های دریایی را داراست. شرکت دریاپای در سال ۱۳۶۹، با ابتکاراتی نوین، اسکله نفتی قشم را با استفاده از این کیسونها طراحی و اجرا کرد. این اسکله، با گذشت بیش از سه دهه از زمان بهره برداری، همچنان به عنوان یک اسکله عملیاتی پابرجا و فعال است که می تواند نشان دهنده قابلیت کاربرد و دوام این رویکرد اجرایی در شرایط بهره برداری دریایی باشد.در این مقاله، تجربه طراحی و اجرای این سیستم در پروژه های دریایی مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج حاصل از مرور مستندات طراحی، اجرا و سوابق بهره برداری نشان می دهد که استفاده از این سیستم، به ویژه در پروژه هایی با محدودیت زمانی اجرا، حساسیت های محیط زیستی و نیاز به افزایش دوام سازه، می تواند به عنوان یکی از گزینه های قابل بررسی مطرح باشد. همچنین ویژگی هایی نظیر ساخت بخش عمده اجزا در خشکی، کاهش حجم عملیات دریایی و انعطاف پذیری در شکل دهی سازه از جمله ظرفیت های قابل توجه این روش محسوب می شوند.

کلیدواژه ها:

کیسون ته باز ، سازه دریایی ، دیوار ساحلی ، مطالعه موردی ، دریاپای