مرور جامع بر روسازی های بتنی نفوذپذیر: رفتار متقابل بین یکپارچگی مکانیکی، مکانیزم های گرفتگی و پروتکل های نگهداری احیاکننده

روسازی های بتنی نفوذپذیر (PCPs) به طور گسترده به عنوان یک راهکار زیرساخت سبز برای مناطق شهری پذیرفته شده اند. در حال حاضر، بتن نفوذپذیر معمولا در سیستم های روسازی نفوذپذیر مانند جاده ها، پیاده روها، مسیرهای دسترسی (ورودی سواره رو)، پارکینگ ها و سایر کاربردهای سطحی کم بار (سبک) استفاده می شود. با این حال، عیب اصلی این نوع روسازی این است که به مرور زمان به دلیل گرفتگی (انسداد منافذ)، نفوذپذیری خود را از دست می دهد و به دلیل ساختار منافذش، مقاومت فشاری پایین تری دارد. این مسائل حیاتی، موضوع این مقاله مروری هستند. نتایج آزمایش های آزمایشگاهی مرتبط با مقاومت فشاری، گرفتگی و نگهداری به تفصیل مورد بحث قرار گرفته اند. هدف این مقاله مروری، ارائه مجموعه ای از یافته های برجسته مطالعاتی است که بر مقاومت فشاری، گرفتگی و نگهداری روسازی های بتنی نفوذپذیر تمرکز دارند. شایان ذکر است که روسازی های بتنی نفوذپذیر با مقاومت فشاری بالاتر باید در جاده هایی با حجم ترافیک بالا استفاده شوند. متعاقبا، نگهداری دوره ای برای جلوگیری از گرفتگی ناشی از رسوبات و به حداکثر رساندن طول عمر این روسازی ها ضروری است. بر اساس این مقاله مروری، حوزه های نیازمند به تحقیقات آینده شناسایی شده اند.

کلیدواژه ها:

روسازی بتنی ، دینامیک رسوب گذاری و گرفتگی ، مصالح زیرساختی با بازدهی زیست محیطی ، تکنیک های نگهداری احیاکننده