بررسی رابطه بهره مندی از مصالح، هندسه وروح زمان در پایداری معماری

پایداری به مفهوم ماندگاری، و زنده بودن میی توانید درتمامی حوزه ها تعمیم یابد. پایداری در معماری به مفهوم، زنده و سالم ماندن بنای معماری برای سالهایطولانی میتواند عواملی متاثر از پایداری در سایر حوزه ها را دارا باشد. داشتن کالبدی سالم با مصالح ضریب مقاومت بالا در برابر عوامل طبیعی و مخرب بیرونی به تنهایی برای پایداری یک بنا کافی نیست، بلکه بایدروح زمان نیز در آن موجود باشد. روح زمان محدود به یک زمان خاصنمی شود بلکه در تمامی اعصار پویاست؛ رویکرد این نگاشته که از منابع کتابخانه ای و روش تحقیقی توصیفی است، برآن است تاروح پویایی زمان را با کالبد محدود به زمان، پیوندی عمیق دهد و در قسمت اول به پایداری در کالبد بنا، و در قسمت دوم به شاخص های روح زمان در معماری می پردازد که نهایتا به معماری پایدار وپویا خواهد رسید.

کلیدواژه ها:

پایداری ، معماری ، مصالح ، روح زمان ، هندسه