تبیین پذیرش چت جی پی تی در آموزش عالی بر اساس مدل یکپارچه پذیرش و استفاده از فناوری

زمینه و هدف: با گسترش کاربرد چت جی پی تی در محیط دانشگاهی، شناخت عوامل پذیرش این فناوری نزد دانشجویان، نقشی کلیدی در سیاست گذاری آموزش ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف تبیین پذیرش چت جی پی تی در آموزش عالی بر اساس مدل یکپارچه پذیرش و استفاده از فناوری انجام شد.روش پژوهش: این پژوهش به روش توصیفی- پیماشی انجام‎شد. جامعه آماری پژوهش شامل ۷۵۰ نفر از دانشجویان موسسه آموزش عالی غیردولتی قدیر لنگرود بود که، ۱۲۷ نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه مبتنی بر سازه های مدل یکپارچه پذیرش و استفاده از فناوری بود. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه به تایید متخصصان رسید و نتایج ارزیابی مدل اندازه گیری، مناسب بودن ویژگی های روان سنجی ابزار را تایید کرد. داده ها با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی و نرم افزار اسمارت پی .ال.اس تحلیل شدند.یافته ها: یافته ها نشان داد که عملکرد موردانتظار و تاثیر اجتماعی، تاثیر مثبت و معناداری بر قصد رفتاری دانشجویان دارند، درحالی که تاثیر تلاش موردانتظار بر قصد رفتاری معنادار نبود. همچنین شرایط تسهیل کننده و قصد رفتاری، تاثیر مستقیم و معناداری بر رفتار استفاده واقعی از این فناوری داشتند. مدل تحقیق توانست ۶۱ درصد از تغییرات قصد رفتاری و ۳۵ درصد از تغییرات رفتار استفاده را تبیین کند.نتیجه گیری: نتایج نشان داد که ادراک سودمندی، تاثیر اجتماعی و شرایط تسهیل کننده، مهم ترین عوامل پذیرش و استفاده از چت جی پی تی در آموزش عالی هستند و بهره گیری موثر از آن، به زیرساخت مناسب، آموزش کاربران و استفاده مسئولانه نیاز دارد.

کلیدواژه ها:

چت جی پی تی ، هوش مصنوعی مولد ، مدل یکپارچه پذیرش و استفاده از فناوری ، آموزش عالی