ناکارایی سرمایه گذاری در منابع انسانی، رتبه اعتباری و نقش سودآوری

هدف: رتبه اعتباری یک منبع اطلاعاتی مهم جهت تصمیم گیری محسوب شده بنابراین بررسی عوامل موثر بر آن حائز اهمیت است از طرفی انتظار بر این است که ناکارایی سرمایه گذاری در نیروی انسانی منجر به افزایش سودآوری  شده و این موضوع نیز منجر به کاهش ریسک اعتباری شرکت ها گردد و در نتیجه رتبه اعتباری آنها بهبود یابد. استخدام غیربهینه نیروی انسانی پرهزینه بوده، زیرا با توجه به بااهمیت بودن مبلغ هزینه حقوق و دستمزد در مقایسه با سایر هزینه ‎ها (در اکثر شرکتها و کارخانه ها)، انتظار بر این است که این موضوع از طریق کاهش سودآوری تاثیر بااهمیتی بر افزایش ریسک شرکت و در نتیجه کاهش رتبه اعتباری داشته باشد. از طرفی ناکارایی سرمایه گذاری در نیروی انسانی از طریق افزایش هزینه های نمایندگی ناشی از نظارت ضعیت و وجود محیط اطلاعاتی کدر میتواند منجر به کاهش سودآوری شود. با توجه به اینکه سودآوری میتواند منجر به بروز مشکل در تداوم فعالیت شرکت شود و به عبارتی امکان بروز ورشکستگی نیز وجود خواهد داشت، این عامل میتواند منجر به کاهش رتبه اعتباری گردد. به عبارتی هدف پژوهش حاضر بررسی این موضوع است که آیا ناکارایی سرمایه گذاری در نیروی انسانی از طریق کاهش سودآوری میتواند منجر به کاهش رتبه اعتباری گردد.روش:  جهت اجرای پژوهش نمونه ای متشکل از ۱۲۶ شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی بازه زمانی ۱۳۹۲-۱۴۰۲ مورد بررسی قرار گرفت. ناکارایی سرمایه گذاری در نیروی انسانی از طریق روش  جانگ، لی و وبر (۲۰۱۴)، رتبه اعتباری از طریق مدل امتیاز بازار نوظهور و بازده حقوق صاحبان سهام از تقسیم سود خالص بر ارزش دفتری حقوق صاحبان سهام به دست آمده سپس فرضیه های پژوهش از طریق رگرسیون خطی و آزمون سوبل با استفاده از نرم افزار ایویوز و استاتا مورد آزمون قرار گرفته است.یافته ها: نتایج حاصل از پژوهش نشان دهنده تاثیر منفی ناکارایی سرمایه گذاری در نیروی انسانی بر سودآوری و تاثیر مثبت سودآوری بر رتبه اعتباری بوده و این تاثیر از نظر آماری معنادار به دست آمد. براساس نتایج حاصل از پژوهش میتوان استنباط نمود که ناکارایی سرمایه گذاری در نیروی انسانی میتواند منجر به کاهش سودآوری شود و از طرفی کاهش سودآوری می تواند منجر به افزایش ریسک و درنتیجه کاهش رتیه اعتباری شرکت ها گردد، اما اثر میانجی سودآوری در رابطه بین ناکارایی سرمایه گذاری در نیروی انسانی و رتبه اعتباری مورد تایید قرار نگرفت.   نتیجه گیری: نتایج حاصل از پژوهش نشان می دهد نیروی انسانی یکی از عوامل مهم تولید در کارکرد سود بوده و برای شرکت ها در دستیابی به مزیت رقابتی عامل حیاتی به شمار میرود لذا به مدیران شرکت ها پیشنهاد میشود هنگام استخدام نیروی انسانی دقت بیشتری به عمل آورند تا هزینه نظارت و نمایندگی کاهش یابد. همچنین باتوجه به وجود رابطه معکوس بین رتبه اعتباری و سودآوری، پیشنهاد می شود تمرکز شرکتها به اجرای برنامه های کنترل هزینه ها جهت افزایش سودآوری باشد.نوآوری: نوآوری این پژوهش در ایجاد چارچوبی یکپارچه جهت درک تاثیر ناکارایی سرمایه گذاری در نیروی انسانی بر سود و رتبه اعتباری شرکت ها می باشد. این رویکرد از سویی منجر به بهبود عملکرد شرکت در بهکارگیری نیروی انسانی شده و از سوی دیگر با توجه به اینکه در ایران موسسات رتبهبندی نوپا بوده، نتایج حاصل از این پژوهش می تواند منجر به غنیتر شدن ادبیات در حوزه رتبهبندی اعتباری گردد.

کلیدواژه ها:

رتبه اعتباری ، ریسک اعتباری ، سودآوری ، ناکارایی سرمایه گذاری در نیروی انسانی